FARUKANAÇ
@Farukanac
* Bu sayfa, içimde kalanların sesi… Kalbimin anlatamadıklarını fısıldıyor. Okuduğun her kelime, hissettiğim her şeyin bir yansıması...
* Gitmeyecekmiş gibi neyi sevsen, sevdiğin şeyin gidesi gelir hemen.
Ticaret
Önlisans
Çanakkale / İstanbul
12 Şubat 1993
87 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Bir gün onu düşünmeyi bırakıcam diye korkuyorum...
"Onu düşünmeyi bırakmak, sanki tüm o güzel anıları silmek gibi geliyor. Unutursam, aramızdaki her şey gerçekten bitmiş olur diye korkuyorum. O kadar çok iz bıraktı ki, düşünmeden durmak bile zor geliyor."
" Hayatın Yarım Kalan Renkleri "1000Kitap
Sevmek, âşık olmak neden bu kadar acıtır insanı? Neden sevgiyle dolup taştığında, o sevginin sonu hep hüsran olur? Birlikte yaşanmış onca güzel anı, hayaller, kahkahalar... Hayatın rengârenk bir tabloyken, bir anda siyah beyaza döner. Oysa senin bir gülüşüne her şeyimi feda edebilecek kadar bağlıydım. Bir gülüşün, bir bakışın bile dünyaları önüme sererdi. Bu kadar küçük şeylerle bile mutlu olabiliyordum.
Her şey yolunda gidiyordu, her şey güzel görünüyordu. Peki, neden insanlar mutluluğun kıymetini bilmez de, hep bir kusur arar? Neden mutsuzluğu seçeriz, oysa mutluluğun her şeye bedel olduğunu düşünürdüm. Hayatımızda ufacık bir pürüz bile yokken, biz kendi ellerimizle doldurduk hayatımızı olumsuzluklarla. Şimdi ise her yerde birbirimizi arar olduk. Dokunduğum her şeyde seni hissediyorum, baktığım her köşede sen varsın. Gözlerimi kapatsam bile sen, hep sen.
Biz böyle bir sona düşmeyi hiç hak etmedik. Her ne kadar yollarımız ayrılsa da, biliyorum ki içimizde hep birbirimizi aramaya devam edeceğiz. Çünkü biz bir zamanlar sadece birbirimizle tamamlanıyorduk.
Belki de sevginin acıtması, ona anlam veren şeydir; insan, en derin yaralarını en büyük tutkularından alır ve o yaralar zamanla birer hatıra olur, ama izi hep kalır. Ayrı yollarda yürürken bile birbirimizi tamamladığımızı hissetmek, sevgimizin ne kadar gerçek olduğunu kanıtlıyor. Gözlerimiz başka ufuklara baksa da, kalbimiz hep aynı noktada birleşiyor. Belki bir gün, ayrı dünyaların ortak bir noktasında yeniden buluşuruz. O zamana kadar, içimde taşıdığım sevgiyi hem bir hüzün hem de bir umut olarak yaşatmaya devam edeceğim.
Siz erkekler bir tuhafsınız: İnsan sizi yüreğinin bütün açıklığıyla sevdi mi, sevgisini gösterdi mi, hemen soğuyuverirsiniz.
Aslında bu her iki taraf için de geçerli bir durum malesef. Gitmeyecekmiş kimi sevsek hep gidesi gelir. Tam tersini uygulamak lazım artık. Bir gün gidecekmiş gibi sevmek lazım. Tabi doğru kişiyi bulana kadar o sevgiyi halen içimizde tutabilirsek.
Ahh, 1k okuyucuları... Hayatta hepimiz birçok tecrübeye sahibiz ama ben en çok vazgeçtiğimde bana gelen şeyleri tecrübe ettim. Siz, siz olun... Biz, biz olalım ki kimseye gereğinden fazla çaba harcamayalım... Kural belli! Vazgeç senin olsun... Olmuyorsa zaten sana ait olmak için var olmamıştır...
Saygılar... ;))
Çok doğru bir tespit...
Ama her ne kadar da karşımızdaki kişiye gereğinden fazla anlam yüklememek kanaatinde olsak da yine de mantığımız kalbimize yenik düşüyor...
