Doğallıkla tüm iktisatçılar yeni bir rasyonel kapitalizm fikrine ikna olmuş değillerdi Eleştirellik Marksist gelenek içinde özellikle güçlüydü. Bu tür muhalif görüşlerden biri Birleşik Devletlerde Paul Baran ve Paul Sweezy ile ve Monthly Review'le özdeşleştirilen, ancak Avrupa'da Michal Kalecki ve Josep Steinal tarafından ilerletilen ekonomik eleştirilerden doğru gelişen, genellikle tekelci sermaye kuram olarak adlandırılan kuramın başının altından çıkıyordu.
Ikinci Dünya Savaşı sonrası kapitalizminin altın çağının doruğunda, 1966'da, Baran ve Sweezy'nin, Ikinci Dünya Savaşı sonrası yıllarının bolluğunun daha rasyonel, daha örgütlü bir kapitalizmin yansımalar olmayıp, aslında daha geniş tarihsel bir ortam içinde anlaşılması gereken özel gelişme öğelerinin geçici bir ürünü olduğunu öne süren Tekelci Sermaye (Monopoly Capital) isimli yapılan yayınlandı.
Tekelci aşamasında kapitalizmin normal eğilimi, elinin altındaki devasa gerçek ve potansiyel artığı emme yeteneksizliğinden kaynaklanan bir ekonomik durgunluk eğilimiydi.
Tekelci kapitalizm altındaki durgunluk eğilimi veri alındığında, açıklanması gereken durgunluktan çok, bolluktu.
Bu nedenle kapitalist ekonomiyi desteklemeye hizmet eden yorgunluk karşıtı etkinlikler üzerine odaklandılar. Bunların bazıları aşağıdaki gibi tamamıyla geçici nitelikteydi
1. İkinci Dünya Savaşı sırasında Birleşik Devletler'de, savaşın hemen ardından bir tüketici harcaması patlaması yaratan bir tüketici likiditesinin oluşmuş olması
2. Bırleşik Devletler'de, banliyölerin gelişiminin ve eyaletler arası otoyol sisteminin inşa edilmesinin eşlik ettiği ve çelik, cam ve kauçuk sanayilerini güçlendiren, ikinci büyük otomotivleşme dalgası
3. Savaşın ardından Avrupa ve Japonya ekonomilerinin yeniden inşası
4. Dünya ekonomisi Üzerinde, doların