Fatih guney

Fatih guney

, bir kitabı okumaya başladı
Franz Kafka
7.3/10 · 34,5bin okunma
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
R… mektubu titreyen ellerinden bıraktı . Daha sonra uzun süre düşündü. Kafasında bir komşu çocuğuna ait, bir genç kıza ait, gece kulübündeki bir kadına ait bazı hatıralar belirdi , ama bu tıpkı akarsuyun zeminindeki bir taşın parıldaması ve herhangi bir biçimde yoksun olarak titremesi gibi bulanık ve karmakarışık bir hatırlama haliydi
Sayfa 55·Kitabı okudu
Fakat kim… evet ,şimdi, bundan sonra kim yaş günlerinde sana hep beyaz güller yollayacak ? Ah , evet , vazo boş kalacak , bir zamanlar yılda bir defa olsun etrafında esmiş olan o hafif nefes, hayatımdan sana gelen o küçücük rüzgar , evet , o da solup gidecekti ! Sevgilim dinlen, senden rica ediyorum… bu , benim senden ilk ve son ricam … benim hatırım için yap bunu, her yaş gününde -çünkü yaş günü, insanın kendi üzerinde düşündüğü bir gündür - güller al ve onları vazoya koy.Yap bunu sevgilim
Sayfa 54·Kitabı okudu
Sen benim için herşeydin, bütün hayatımdın.benim için herşey, ancak seninle bağlantılı olduğu ölçüde anlamlıydı. Bütün hayatımı değiştirmiştin. O güne kadar okulda kayıtsız ve sıradan bir öğrenciyken, ansızın birinci oldum, gecenin geç saatlerine kadar pek çok kitap okuyordum, zira senin kitapları sevdiğini biliyordum, senin müziği sevdiğine inandığım için birdenbire, inatçı bir ısrarla annemi hayretler içerinde bırakarak piyano çalışmaya başladım hoşuna gidebilmek ve sana layık görünebilmek için giysilerimi temiz tutuyor ve söküklerimi dikiyordum
Sayfa 13·Kitabı okudu
Kuzey kulesi , doktor Manette’ in uzun yıllar hapsedildiği zindanın adıydı. Bu zindanda ona çalışmak fırsatı verilmemişti. O da vakit geçirmek için ayakkabı yapma izni almıştı. Bir insan uzun yıllar gardiyandan başka kimseyi görmeden ve kimseyle konuşmadan yaşaması elbette çok korkunçtu. Bı yüzden de doktor Manette, konuşmasını bile unutmuştu. Bir çocuk gibi yavaş yavaş belleğini toparlamış, sanki yeniden konuşmasını öğrenmişti.
Sayfa 15·Kitabı okudu