Emil Michel Cioran'ın yazdığı "çürümenin kitabı"nda şöyle bir cümle geçer: saatler boyunca, başka saatleri bekleriz.
İnsan hayatı çoğu zaman bekleyişlerle örülüdür. bir şeylerin olmasını, zamanın gelmesini, şartların değişmesini bekleriz. oysa bu bekleyişleri içinde, yaşadığımız anı çoğu kez ihmal ederiz. gelecekten beklentiler kurarken elimizde olan şimdiyi gözden kaçırırız. oysa hayatın gerçek değeri tam da içinde bulunduğumuz anda saklıdır. yaşadığımız anın kıymetini bilmek geleceği şekillendirebilmenin de yegâne yoludur. her bir "şimdi" bizi gelecekte olmak istediğimiz yere taşıyan bir adımdır bu nedenle, beklemekten ziyade elimizdeki anı dolu dolu yaşamak hayatı gerçek anlamda kucaklamaktır..