Sevilmek mutluluğa neden olabilir, ama sevilmek isteyen mutlaka sevilecek değildir. Geniş anlamıyla söylenecek olursa, sevilen, sevendir. Ama faizle ödünç para verircesine hesaplı bir biçimde sevmeye kalkmak da bir sonuç vermez, çünkü hesaplı sevgi gerçek sevgi değildir ve böyle olmadığını sevgimizi yönettiğimiz kişi hemen anlar.
Cinsel ilişkilerin coğunda, gerçek sevgi denebilecek hemen hiçbir taraf yoktur, hatta birçok durumda düşmanlık vardır. İki taraf da kendisini vermemeye çalışır, her biri temel yalnızlığı korur, kişi de el sürülmemiş ve bu nedenle meyvesiz olur.
Sevilmek hiçbir zaman yetmez; sevilmek sevgiye yol açmalıdır ve ancak bu iki kapı eşit olarak açık tutuluraa sevgi en büyük olanaklarını gerçekleştirebilir.