Sevgiyi iyilik yaparak satın almaya çalışan, karşılaştığı değerbilmezlik sonucunda hayal kırıklığına uğrar. Hiç aklına getirmez ki, satın almaya çalıştığı sevginin değeri, yaptığı maddi özverinin çok üstündedir; zaten o da bunun böyle bildiği için, böyle davranmıştır.
''Benim böyle psikolojik uğraşılara ayıracak zamanım yok, yapmam gereken daha iyi bir iş var, bu nedenle bilinçaltımı kendisiyle baş başa bırakmak zorundayım.'' demeyin. Bölünmiş bir kişilik kadar, yalnız mutluluğu değil, yeterliliğide azaltan hiçbir şey yoktur.
Bugünkü haliyle uygar insanoğlu nefrete dostluktan daha fazla eğilimlidir. Nefrete eğilimlidir, çünkü yaşamından hoşnut değildir, çünkü yaşamının anlamını yitirdiğini, dünya nimetlerinin tadını başkalarının çıkardığını kendisinin birçoğundan yararlanmadığını hissetmektedir.