Fatıma
@Fatim__
...okur, yazma yolunda çırak...
“Kendine iyi bak.
Bir daha hiçbir ana doğurmaz seni.
Bir daha hiçbir cihan bulamaz seni. “
- Ahmed Arif
67 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Düşünüyorum o halde yalnızım
Puan vermedi·152 syf.·
2025 13. kitabı
Fournier’in bu eseri bana Ruhi Mücerret’i ( Murat Menteş) hatırlatmadı değil. Kitaba konu olan kahraman 100 yaşına kadar yaşadığından şikayetçi; çünkü sevdiklerinin tümünün ölümüne şahit olmak onda travma yaratmış; kitabı seneler önce okumuş olmama rağmen etkisini hala sürdüren nadir eserlerden olup, ölümün tiye alındığı, bol kahkahalı, heyecanlı, gerilimli, aksiyonlu bir eser .. Fournier’ e gelince o da bizzat yaşlılığını kendi tecrübeleriyle samimi bir mizah anlayışıyla örmüş , okunur mu okunur ..
Reklam
Ez nizanim min çava xilas kir; bi hêstir û girî ez mirim….·160 syf.·
10/10
2024 43. kitabı
Heta niha bawerkim, gelek kêm pirtûk evqas zide dilê min şewîtandîye. Evîn, qul, dert, girî hêstêrên çavan min kêm nebî ku heta pîrtûk xilas buyî. Çima? Ku ev pîrtûka hêja Behsa nivîskarê û helbestvanê meyê bihempa û heja û delal dikir. Mela Ehmdê Cizîrî. Evînî ya wî , melatî ya wî ,feqîtîya wî, dilşewitîya wî, sirgûna biheqîya wî, helbestên bihempayên wî, kezepxirabîya wî… deme ku min pîrtûk xwend ; bîra min Hz Yusif Pêxember û Zûleyha, Mem û Zîn hat û histirên çavan mi nesekinî… Xwedê kirî min ev pîrtûk a bihempa xwend. Li bin sîya botana rengîn de Şeta a Dîcleyê de em niviskarê û helbestvanê xwe yê bihempa û hêja û şebçirax ê xwe Melayê Cizîrî heta û heta yê ji bîrnakin û em ê her tim xwendakarê wî û rêya wî de bin… dest û dilê niviskarê wê pîrtûka hêja Gulîstan Çoban jî gelek sax be … em spasdarin ji bo vê romana bihempa …
10/10
2024 40. kitabı
Ah Perec… kitabı okurken askeri bir hikayeyle karşılaşacağımı tahmin etmezdim . Aslında çok iyi hazırlanmış bir kitap kapağı var önümüzde kitabı okuduktan sonra vay be dedirten cinsten bir şey. Çiçek desenli mutfak önlüğü ve askeri üniforma ile patates soyan bir er , tüfeğin içerisinden çıkan bir çiçek , yerde kepçe ve el bombası… kitabın içine doğru yık aldığımızda ise iki karakter ile karşılıyoruz . Kara … ile başlayıp süreli başka isimlerle anılan bir “ Karabişi “ karakteri var ; askere gitmek istemeyen sevmeyen bir Pollat Henri … ve kitaba ismini veren bir pırpırı var ; sabah askeri kışlaya akşam eve sevdiğine kavuşma hasretiyle geçen akşamları yine kitaplardan , hayattan sosyolojiden konular ile arkadaşlarıyla buluşmalar yapan, tabi yeri geldiğinde bu zavallı Krabişi yi küçümseyici tavırlar sergileyen, onu istemediği bu kötü askerlikten kurtarma yolları arayan, bunlardan bazıları ayağını ya da ellerini kırarlarsa belki çürük raporu alabileceğini sorma bu fikrini kötü bir fikir olup deli gibi davranmasını bu sebeple de sakatlanma ve ölme ihtimalini bertaraf edecekleri fikir üzerinde uzlaşmaları ; genel olarak kendi fikrimce bu roman kahramanlarından “ karabişi”nin yazar tarafından sürekli başka bir adla anılması , o dönemde dünyanın henüz 3 dünya savaşlarından çıkmış olması ve her yerde asker olmanın ne kadar brbat bir şey olduğunu biraz mizah duygusu , biraz da okuyucuya müdahale ederek, dile getirmeye çalıştığını düşünüyorum . Kendinin de küçükken yaşadığı olayların yazarlğına etkisini rahatlıkla gözlemleyebiliyoruz. Etkileyici bir kitaptı . Okuyacaklara iyi okumalar diliyorum :)
Uyuyan Adam·112 syf.·
10/10
2024 37. kitabı
Perecin bu eseri sayfalarca süren betimlemeli uzun cümlelerle sizi karşılıyor … ancak kitabı okudukça kitabın kahramanı kim diye olay örgüsü ne diye bazen kitabın başına dönme ihtiyacı hissetmiyor değil insan . Bazen de seninle konuşuyor gibi hissettiriyor , bazı yerlerde de kahraman senmişsin gibi… ee bu kitabın kahramanı kim ? Sanırım bizzat Perecin kendi otobiyografisi olabilir . Ama betimli satırların arasına saklanmış . Kitabın sonunda bunu daha net anlıyorsunuz . Bana biraz da oblomovu hatırlattı; o da hep karamsar ve hareketsiz ve tembeldi … betimlemelerden gına gelse de kitap kendini okutuyor, akıcı ve sürükleyici … iyi okumalar …
Büryan :)·77 syf.·
10/10
2017 2. kitabı
Yazarlığına çok inandığım ismi ile müsemma Sadık Hidayetin bu eserini tekrar okumaya cesaretim yok sanırım :)
Çünkü ilk okuduğumda yaklaşık bir yıl boyunca et yiyememiştim. Şimdi tekrar okursam; yılın her günü büryan pişirilen bir şehirde bir daha büryan yiyememekten korkuyorum . O yüzden üzgünüm sevgili Sadık Hidayet bu eserin biraz daha rafta beklesin .
Kitap kendini okutuyor … ki Hidayetin her eseri çok kıymetli . Bu da öyle .
Reklam