Fatime Altaş
@Fatimealtas
Özel Eğitim Öğretmeni
6 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Her topraktan çömlek olmayacağını anladım.
İnsan gibiydi yani.
Önce ezilmek, kırılmak, hamken tam olmak gerekiyordu. Sonra yanmak gerekiyordu.
Ben de öyle yaptım; bir insanı yetiştirir gibi bir çamuru çömlek yaptım. Kimseyi değil, kendimi koydum tezgâha. Kendi nefsimin çamurunu kardım, ezdim, yoğurdum, pişirdim onu.
Sayfa 59
“İstanbul elbette fetholunacaktır; onu fetheden kumandan ne güzel kumandan, onu fetheden asker ne güzel askerdir!”
Tüm yaşadıkları sanki çok önceden okuduğu ve belli belirsiz hatırladığı bir romanın kırıntıları gibi olmuştu artık.
Sayfa 14
Olağanüstü olayların, ruhlarını derinden yaraladığı öyle insanlar vardır ki kemanın tellerinden duyulan her melodide onlar için gizli bir acı saklı olur.
Sayfa 44
Ve ben kızı bir servi ağacına saklayacağım,
Ölümün ayak sesleri yaklaştığında...
