Fatime Altaş
@Fatimealtas
Her topraktan çömlek olmayacağını anladım.
İnsan gibiydi yani.
Önce ezilmek, kırılmak, hamken tam olmak gerekiyordu. Sonra yanmak gerekiyordu.
Ben de öyle yaptım; bir insanı yetiştirir gibi bir çamuru çömlek yaptım. Kimseyi değil, kendimi koydum tezgâha. Kendi nefsimin çamurunu kardım, ezdim, yoğurdum, pişirdim onu.
Sayfa 59
Reklam
Kağıttan bir ağacın altında minik, hüzünlü bir peri buldum. Bir gece rüzgarla savrulan, minik, hüzünlü bir peri tanıdım.
Sayfa 34 - Everest yayınları
"Doğru ve yanlış kavramlarının ötesinde uzanan bir toprak var.
Seni orada bekleyeceğim.."
Sayfa 9
Sen çok güzel bir romandın. Keşke hiç bitmeseydin.
Hep hayal ettikleri periler ülkesinin prensiyle çok az insan karşılaşabilmiştir. Hayatı boyunca çok çalışmasına rağmen eli hep darda olan ve periler padişahının oğlunu hiçbir zaman hayal etmeyen Maria’nın prensi ise eski bir çamaşırcı kılığında gelip onu bulmuştu.
Denk geldiğimiz devrin tanımı
Zamanların hem en iyisi hem de en kötüsüydü. Bilgeliğin ve aptallığın çağıydı. Hem inanç hem de kuşku devriydi. Işığın da asrıydı karanlığın da. Hem umut baharıydı hem de umutsuzluk kışı. Her şeye sahiptik hiçbir şeyimiz yoktu..
