Arka arkaya iki Peyami Safa kitabi okumus oldum bu ay.Bu defa Canan adlı kitabın bende olusturdugu izlenimleri aktaracagım.Itiraf etmeliyim ki kitabı okurken baştan sona sinirlerim hop oturdu hop kalktı.Sonunu da sevmedim zaten .Genel anlamda kitapta yaşananlara bakınca erkeklerin yaptıgı pek çok eylemin herkes tarafından olağan karşılanması ,aldatmanın,hesapsız mal mülk satmanın normal görüldügü diger tarafta ata binen bir kadın hakkında laf edilecegini düşünmeleri sinirlendirdi beni.
“Toprakta gezen gölgeme toprak çekilince,
Günler şu heyûlâyı da er, geç, silecektir.
Rahmetle anılmak, ebediyyet budur amma,
Sessiz yaşadım, kim beni, nerden bilecektir? "