Kitapların Vekili
@Fatma106
Lisans
Tekirdağ
57 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Peki ya değişmeyen tek şey değişimin kendisiyse?
Seni sevmeyen bir ailen olduğunda, seni seven tek bir ebevevnin bile olmadığında; aile denilen şeyin, birbirlerinden çıkarları olan sıradan insanlar olduklarını anladığında, jestlerinin ve mimiklerinin çıkarları doğrultusunda olduğunu fark ettiğinde kocaman bir yalnızlık çöküyordu insanın üzerine.
İki şeyi aynı anda elde etmeye çalışırsa ikisini de kaybederdi insan.
Ama çocukluk başka bir şeydi işte. Görmez, duymaz, sorgulamazdık. Ne eksiklik göze batardı ne yoksulluk can sıkardı. Yetinmeyi bilmeyen çocuklara inat, biz her şeye bir güzellik eklerdik hayalimizle.
Ne çok öldük be dede! Ne çok da yaşadık ama öyle değil mi?
