Göğsümdeki o hissi bunca yıl sonra bile hala hatırlıyorum. Aysız bir geceydi ve tepemde o kadar öyle çok yıldız vardı ki ; yüzlerce belki binlerce...
Böyle bir güzellik nasıl olabilir diye düşündüm, birde neden o güne kadar kimsenin bana bunu söylemediğini. Gece gökyüzünü gören ilk kişi ben olmalıydım. İnsanlık tarihinde cesaret edip dışarı çıkan ve başını kaldırıp yukarı bakan ilk kişi bendim herhalde. Yoksa yıldızlar insanların hep konuştuğu, çocuklara gözlerini açtıkları andan itibaren gösterilen birşey olurdu. Orada durdum ve saatler gibi gelen ama muhtemelen birkaç saniyelik bir süre boyunca gökyüzüne baktım. Büyük şehrin ve dağılmış bir yuvanın kaosunda yolunu bulmaya aklı eren ana asıl gizeme ilk defa göz atma fırsatını yakalamış küçük bir kızdım"