Fatma Betül Işık
@FatmaBetull
Öncelikle Bergson haklı. Yaşam entelektüel kavramlarla açıklanamaz. Konfüçyüs'ün de çok uzun zaman önce söylediği gibi: "Yaşam hakkında sok derece bilgisizken ölümü bilebilir miyiz? " Ve onu anlaşılabilir kavramlarla açıklayamadığımızda, gerçekten de yaşam hakkında son derece bilgisiz kalıyoruz. Yaşamı yalnızca olgusal olarak anlayabiliyoruz, ilkel insanın bir dinamoyu anladığı gibi; ama yaşamı akılla idrak edemiyor, yaşamın özünün doğasıyla ilgili birşey bilmiyoruz. İkinci olarakta Marinetti, maddenin tek gizem ve tek gerçeklik olduğunu ileri sürerken yanılıyor. Dediğim gibi seninde okurum, farkına varacağın gibi biliyorum da komuşuyorum; söylediğim de maddenin tek yanılsama olduğu. Comte, maddeyle aynı şey olarak gördüğü dünyanın büyük bir saplantı olduğunu söylüyor ve bende onunla aynı fikirdeyim
Reklam
Bütünümün parçalarıİnsan ve Duygular
Yıllar önce okuyup altını çizdiğim cümleleri, herhangi bir kitabın, herhangi beni vuran bir cümlesini okuduğumda, ne hissederek ve nerede yazdığımı hatırlayamadığım kendi cümlelerimi okuduğumda, sanki bir zaman tünelinin içinde kendi yolculuğumu izliyorum ama sayfaları koparılmış bir kitabı okumaya benziyor kimi zaman. Elimin sürekli defterlerime kitaplarıma gitmesi en güvenli zemin hissi...
Cemal Süreya'nın "bir kitaptır yaşamak" cümlesinin tezahürü gibi..
Daha varlığımın ne olduğunu anlamadığım ama anlamlandırmaya çalıştığım dönemde karşıma çıkan cümleler , keşke ben yazsaydım hissini oluşturan cümleler, dönem dönem benim düşüncelerimi değil düşüncelerimin beni yönlendirdiği ve "keşke bu kadar düşünmesem inanılmaz yoruldum " dediğim anda/en ihtiyacım olduğu anda İsmet Özel'in "insan düşünmeyi içine sindirememiş bir varlıktır" cümlesi teselliye yetişmişti. Ki bu da çok yerinde bir tespitti çünkü bende epey yorulmuştum düşünmekten.
Çünkü benim zihnim yeni bulmacaları birleştirirken geride birleştir/e/mediklerim için çalışmayı sürdürürdü.
Ben düşüncelerimi berraklaştırıp teker teker yoluna koyarken yavaşça ümitleniyordum da sonra "ümidin varlığımızı her an kovalayan ölümün üzerinde bir perde olduğunu biliyor musun ?" Diye soruyor Nurettin Topçu bana biliyordum. O yüzden ne rüyalar, ne hayaller ne benim gerçekliğim ne de dünyanın yörüngesinde herhangi bir milimlik bir değişim dahi oluşturmayacak fikirler mühimdi, zaten neyin önemli olduğunu anladığım bu anlar bu düşüncelerimin sağlamasını yaptığım anlardı, bende düşüncelerimi zihnimde sakince dinledim ve onları hafızamın kör karanlığından çıkarttım avuçlarımda biriktirdim ve zihnimin "ümit " kısmına emanet ettim çünkü orada daha güzellerdi... tıpkı cümlelerin/ fikirlerin/ mutlukların/dertlerin anlatıldığı yerde /
"Korku akıl katilidir" 2021 de izlediğim en iyi film aynı zamanda da " Bu seriden daha iyi bir kurgu okumadım " cümlesini söyletecek bir seri, sıradan bir cümle gibi ama uzun zamandır fantastik ve bilim kurgu okumayı seven ben için asla sıradan değil. Tam olarak hangi tür olarak sınıflandırma yapacağıma asla karar veremediğim ama içinde her türü barındıran bir kitap serisi. Gelecekten bir pencere ve geçmişten anlatılan geleceğe kadar herşeyin de içinde olduğu bir zaman tüneli gibi. Okurken içinde ekoloji, politika, felsefe, yozlaşan düzen ve yönetim, korkuyla yüzleşme, inanç ve gelenek, kader ve özgür irade anlamında birçok noktaya değinilen binlerce yol sonrasını anlatan ama okurken şimdinin dejavusu yaşanılan feodal bir dünyaya ışınlanıyorsunuz. Mitoloji ve dinler tarihinde bir yolculuk adeta ... Frank Herbert sadece inde yaşadığımız Orta Doğu'dan ilham almamış aynı zamanda İncil Tevrat ve Kur'an gibi kutsal kitaplardan alıntılar yapmış. 6 ciltlik eserin içinde sözlük dahil anlamayı ve resmen "görmeyi/hayal etmeyi kolaylaştıracak haritalar koyulmuş. Filmle birlikte düşünüldüğünde şu ana kadar izlediğim ve okuduğum birçok eserde Dune esintileri var. İçinde birbirinden farklı "tür" lerin ve karakterin aynı zamanda da okurken bana kaç kez "Bunu o dönemde nasıl düşünüp yazmış olabilir cümlesini kurduran makineler ve insan bilgisayarlar... Bene Gesserit ve anlatılma biçimleri ve "Ses" Bu yazıyı yazarken bile tüylerimi ürpertiyor. Aynı zamanda okurken edebi anlamda da zevk alabilmek (bu konuda çevirmenlerin haklarını yememek gerekiyor) hepsini bir kitapta bulabilmek bir okurun en büyük hayalidir belki de ... Rüyalar... geleceğe dair vizyonlar, sadece Paul değil okurken bende de rüya görüyormuş hissi oluşturan bir anlatı tarzı, mükemmel bir betimleme yeteneği. Unutmayın
Reklam