Kitap öneri yazısı değildir! Kendi dünyamda anımsamaya çalışacağım cümleler ve biraz da çocuklarıma bırakacağım düşünceler içerir.
(Spoiler içerir!)
"Her şey, Yaratıcı'nın elinden çıktığında iyidir; insanoğlunun elinde bozulur." S.5
Jean Jacques Rousseau'nun 'Emile'i, Platon'un 'Devlet'i gibi ütopik bir yaklaşım ile 'İdeal çocuk nasıl yetiştirilmelidir?' sorusuna karşılık yazılmış dolu dolu bir eser. Her ne kadar konu çocuk nasıl yetiştirilmeli olsa da içeriğinde hayata dair her konuya değinilmiş. Sağlık, psikoloji, ahlak, din, siyaset, vatandaşlık, yurttaşlık, meslek, aşk, aile, evliklik vs. İnsanın doğaya uyumlu yaşaması eksenindeki içerik, yaparak yaşayarak öğrenme, yeterince iyi anne, Montessori eğitimi gibi yöntemlerden birçok benzerlik göstermektedir.
Görüşlerine büyük olasılıkla katılmakla birlikte kadın-erkek bağlamında kadın için söylemleri biraz absürt gelse de iyi ki okudum diyebileceğim bir kitap oldu.
Rousseau yoksul bir aileden yetim bir erkek çocuk seçer. Bu çocuk Emile'dir. Emile'in mürebbiyesi olan Rousseau, onu bebeklikten yetişkinliğe kadar eğiterek doğru çocuk yetiştirmenin nasıl olması gerektiği üzerine 5 ayrı kitap şeklinde yazmıştır eserini (Bazı bölümler ayrı bir kitap olabilecek kadar dolu doluydu). Aralarındaki ilişkinin temel koşulu ise ileride yollarını, her ikisinin de rızaları ile ayırmalarıdır.
Bölüm bölüm bahsedilen konulardan çıkarılabilecek fikirler ise:
1.Kitap
# Çocuğa acıya katlanmayı değil, hissetmeyi öğretmek gerek.
# Bebeği kundaklamanın doğru değil, bebeğin huy ve karakterini olumsuz etkiler.
# Çocuk süt anneye verilip sonra tekrar alındıktan sonra süt anne ile bağı kesilirse, çocuk büyüdüğünde annesini küçümsemeyi öğrenir.
# Çocuk annesini onı sevmeye mecbur olduğunu bilmeden sevmelidir.
# Çocuğa erkenden üzüntü ve