Ama aşkta herseyimi vermiştim; yeteneklerimi, çabami, duygularimi, en derin duygularimi… Bir azize gibi, bedelini hic hesaplamadan, elimde avucumda ne varsa hepsini vermistim. Tek bir sey dişinda hicbirsey istememistim, hicbir sey.. Askin korunmasina siginmak. Kendimi yeniden bulmak, yitirdiğim benliğimi yeniden kazanmak. Küçúk görülmeyen , aşagilanmayan tersine saygin ve üstün tutulan, duyarak yaşayan bir insan olmak.
Sevgi kadar böylesi muazzam umut ve beklentilerle başlamiş olan ama yine de
Sürekli olarak başarisizliğa uğrayan başka herhangi bir eylem, herhangi bir girişim yoktur.
Kötü arkadaşlik derken yalniz kötü niyetli, yikici kişileri kastetmiyorum; kişi onlardan çevrelerini zehirledikleri ve can sıkıcı olduklari için kaçinmalidir.
Ayni zamanda kişi bedenleri canli olduğu halde ruhlari ölü olan, düşünce ve konuşmalari sıkici olan, konuşacaği yerde gevezelik eden düşüneceği yerde kaliplaşmiş fikirlerden söz eden zombilerin arkadaşliğindan da kaçinmalidir.