Oğuz Efe Güneş
@Feanor7
2 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Eflâtun Kudümün ne olduğunu biliyordu. Ama diğer sazın sesi onu hayrete düşürmüştü. Bu sazdan üfllenen nağmeler, sırrın ufûlevi vüsafâsı olan ehl-i vukuf füsûnkârların bezediği o vâsi füseyfisâda raks ve vüsûb eden vüsemâ gibi birer üfkûhe idiler. Ama füsûs ki, üflendikçe gönüllerdeki menhûs ufûnetin üfûl olduğu, bu füyûz dolu, tabii bir vüs ve vüs'at taşıyan nefesler, hangi yusuf-ı kalbiden nasıl hâsıl olur diye sanki, füsûl-ı erbaa teessüf ediyordu. Üflenenler âdeta, Şems'in üfûl ettiği ufka gönderilen canlardan ibaret bir demet vüfûd idiler.
Sayfa 123
Reklam
Gözlerine baktığım zaman
Sonsuzluğu görebilmeliyim
Parmaklarım dudaklarında dolaşırken
Sonsuzluğa dokunmalı
Konuştuğun zaman
Sonsuzluğun sesini dinlemeliyim
Bir istifham gibi eğilip
Seni bir istifham gibi öpmeliyim
Üçüncü Şahsın ŞiiriŞiir
gözlerin gözlerime değince
felaketim olurdu ağlardım
beni sevmiyordun bilirdim
''-Hail Gurthang! No lord or loyalty dost thou know, save the hand that wieldeth thee. From no blood wilt thou shrink. Wilt thou therefore take Túrin Turambar, wilt thou slay me swiftly?' -And from the blade rang a cold voice in answer: -'Yea, I will drink thy blood gladly, that so I may forget the blood of Beleg my master, and the blood of Brandir slain unjustly. I will slay thee swiftly.''
