Sinan
@February
Ruhun kaderi değişir, yelkovan ilerler, tragedya başlar... ( F. Nietzsche)
Ben uykuda sultandım, uyanınca hiç oldum. (W. Shakespeare)
Kamu Kurumu
Hacettepe Üniversitesi
974 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabı çok beğendim. Zihnini zorlamak istemeyenlere tavsiye etmem. Konusu İnsanca ve Pek İnsanca. Kitabı aşırı beğendim. Kitap oldukça insanca, hatta pek insanca.
Bir cümle Bir İnceleme
Belki yalnızca bir önyargıdır yaşıyor oluşum. İlk sayfada Nietzsche bu septist cümleyle karşılıyor bizi. Descartes varlığa dair epistemolojik bir yaklaşımla, düşünüyorum öyleyse varım demişti ve varlığın bilgisine akıl yoluyla ulaşılabileceğinin kanıtı olarak gördüğü bu önermesiyle belki de Batı Avrupa rasyonalizminin temelllerini atmıştı. Nietzsche bu önermeye eleştirisini İyinin ve Kötünün Ötesinde kitabında; " Ben öznesinin düşünüyorum yükleminin koşulu olduğunu söylemek gerçeğin çarpıtılmasıdır." diyerek yapmış ve kanaatimce rasyonalizme adeta bir çekiç darbesi indirmiştir. ( Ek bilgi; Heidegger, Nietzsche'yi batının son metafizikçisi olarak adlandırır.) Nietzsche'nin yapı sökümcü olduğu düşünüldüğünde, batı avrupanın rasyonalizm ve pozitivizmine yaklaşımı daha net anlaşılabilir diye düşünüyorum. Bunları belirttikten sonra kitapla ilgili genel fikrime geçmek istiyorum. Nietzsche'nin kitapta; hakikatin peşinde olmanın küllerinden yeniden doğmayı zorunlu kıldığı, derin bir akışa sahip olunması ve sözlerin zamanın ötesine geçmesi gerektiği, kaosa mesafeli durduğu, kişinin savaşa(metafor olarak) başlamadan önce olguların resmini çizmesi gerektiği, arayış odaklı bir doktrine sahip olunmasının zirveye(metafor olarak) tırmanmanın koşullardan olduğu, ancak zirvelerde rüzgarın ardındaki evrensel sesin duyulabileceği ve son olarak da geniş kitlelere ulaşmak yerine tarihsel öneme sahip olunmasının asıl bilgelik olduğu mesajlarını vermek istediğini bana düşündürtmüştür.
