Hepimiz bir zamanlar bütünüyle başkalarına bağımlı ve kolayca zarar görebilir durumdaydık. Bazı kişiler bilinçdışında, kendilerini saran "yetişkinlik kaplaması" kırılınca zamanın geriye akacağından ve güçsüzlük hallerine geri döneceklerinden korkarlar. Bu korkuyla başa çikmak için de asla zarar verilemeyecek bireylermiş gibi davranmaya başlarlar. Kontrolden çıkmaktan ürktüklerinden, kontrolü her zaman ellerinde tutma gereksinimleri vardır.
Sevgiyi geri çekme teknikleri, çocuk davranışını yetişkinler açısından daha kabul edilir hale getirebilir, ama bunu sağlayan asıl etmen, Hoffman'a göre, "ebeveyn sevgisini yitirme olasılığından ileri gelen kaygı"dır.