babama da bağırmak istiyorum: "Beni rahat bırakın, bırakın bir gece olsun, yastığımı gözyaşlarımla ıslatmadan, gözlerim yanmadan ve ağrımadan, kafamın içine çekiçle vurulmadan rahat uyuyayım! Bırakın gideyim, bütün bunlardan uzağa gideyim, hatta tercihen bu dünyadan çekip gideyim!"
"Ne yaparsam yapayım, diğerlerini, gidenleri düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum. Bir şeye güldüğüm zaman ürkerek hemen kesiyorum gülmeyi, neşeli olmanın utanç verici olduğunu düşünüyorum. Peki ama bütün gün ağlamalı mıyım? Hayır, bunu yapamam, bu iç sıkıntısı mutlaka bir gün geçecektir."