Kısa ve akıcı bir kitap. Ama kullanılan kelime seçimleri bana çok basit ve itici geldi. Kitabı çok beğenen de olabilir ama bana hiç hitap etmiyor. Merak ettiğim ve yeni aldığım için, tabiri caizse hatrı kalmasın diye okudum.
Yazarın notuna göre elli bir kişinin ağzından tek tek anlatılıyor ve sabah bindikleri otobüsteki kısa bir sürede geçiyor. Ve tamamen bilinçakışı ile gerçekleşiyor. Çok kötü durumlar yaşayan insanların hepsinin bu kadar yoğun duygusunu, çok kaba kelimelerle(belki de doğallık katmak içindir) anlatımı beni çok yordu. Hani hiç mi yok iyi düşünen, mutlu olan. İlkokul çocuğu bile depresif anlatılmış.