Bir kadının gözü bağlı.
Evlenmek zorunda kaldığı kişi 4 gözlü bir canavar kral.
Korkuyor, konuşmuyor, direnmiyor.
Ve bir noktada sadece gözlerini açtığı için devrim başlatıyor.
Okuduğunuz tüm karakterlerin aksine tembel bir nihilizm karakterini anlatıyor.
Bu karakter diğerleri gibi 'kahraman' değil çünkü kaçan ve kendini yan karakter olarak gören birinin sırf çaba göstermemek için bile gözlerini bağladığı ve etrafı görmediği biri.
Pasif bir karakter üzerine sistemsel bir eleştiri.
Daha kitabın en başında 'benden okunası bir kitap karakteri olmaz' diyerek kitaptan vazgeçirmeye çalışan karakter sanki okurları daha en başından kendisi elemeye çalışıyor.
Kitap rahatsız edici, distopik, epik fantastik. Okurken karakterden nefret mi ediyorsunuz, hak veriyor musunuz? Arada çok ince bir çizgi oluyor.
M Ü K E M M E L
Kitap okumaya başladığım ilk günden beri yaptığım en büyük hata alamutu okuduktan sonra semerkantı okumak oldu. Dediklerim garip geliyor farkındayım ama Semerkant büyüleyici bir