Travmatik olaylar yaşandıktan sonra detayları canlıdır. Zaman geçtikçe belirsizleşir, hatta neredeyse unutulur. Bunun sebebi, kişinin zihni ve bedeni normale dönünce travmatik anıları şifreleyen özel stres-salınımlı bilgi maddelerinin değişmesidir. Normal bilinç artık bu anılara erişemez. Bu olguya travmatik amnezi denir. Travmatik anılar hala orada ve etkindir. Bunlar, travma yaşayan kurbanın rüyalarını etkileyebilir ve/veya kendilerini psikosomatik semptomlar olarak gösterebilir. Bu anılar, normal bilinçten dissosiye olmuştur. Psikosomatik ve psikolojik sorunların çekirdeğini oluşturdukları daha derinlere işlemiş fizyolojik seviyelerde şifrelenmiştir. Bu sorunların ciddiyeti, kişinin yaşına, travmatik olayın kendi içinde veya başkalarıyla kabullenildiği ve değerlendirildiği seviyeye, alınan duygusal destek çeşidine ve ne kadar sinsi olduğuna göre değişir.