Enes Tayfur
@Filozofisth
Dicle Üniversitesi/ Felsefe
Roman yazarı /Bir Ölünün Günlüğü/
Senaryo yazarı/The Heart Of The World
Köşe yazarı /ajansnews
Bir kadın gördüm rüyamda
Gece inmişti saçlarına
Saçları, gece gibi karanlık
Kirpikleri, gözleri, dudakları karanlık
Yaslamış başını pencerenin camına
Dikmiş gözlerini sokak lambasının loşluğuna
Bir türküyü gezdiriyordu dudaklarında
Sesinde;
Yaz yağmurlarının sıcaklığı
Kışın sert ayazı
İlkbaharın doğum sancısı
Güz rüzgarlarının serinliği
Cumartesi annelerinin direnişi
Kimsesiz çocukların anne hasreti
Bir kadın gördüm rüyamda
Küller yağmıştı saçlarına
Ve burnunda elma kokusuyla
Yıkıntılar arasında evlatlarını arıyordu Kanlı Cuma'da
Bir kadın gördüm rüyamda
Karlar yağmıştı saçlarına
Kırışık avuçlarında sımsıkı tuttuğu acıyla
Bir ağıt yakıyordu ahraz vicdanımıza
Ve şöyle sesleniyordu;
Susma
Sen susunca kocaman bir gürültü kopuyor dünyada
Ve Ortadoğuda
Kuşlardan daha özgür uçuşuyor bombalar havada
Susma.
Enes Tayfur
Enes Tayfur
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Aşkın, iyiliğin, sevginin, merhametin son saltanatı da yıkılmış, yerlerine kötülüğün, adaletsizliğin, haksızlığın, savaşın ve kanın hakimiyetinin kurulduğu bir krallık yerleşmişti bütün zihinlerde.
Sizce bu şiirin başlığı ne olmalı ?Edebiyat - Şiir - Düşünce
Sen benden göçtüğünde sanki bütün dünya bana sırtını döndü.
Sustum, eğdim başımı, yürüdüm.
Bir gök gürledi içimde, bir bulut patladı, bir yağmur yağdı
Kalakaldım kendi başıma, kendimden uzak, kendime yabancı
Müzmin bir sarhoşlukla seyrediyorum hayatı
Göğün yüzünü ve yerin altını
Kuşlar gökyüzünde esir
Zincirlenmiş toprağa köklerinden ağaçlar
Balıklar suda hapiste
Her şey kendisine ait bir hücrede
Ben ise payıma düşen yalnızlığın başkentinde
Sesini arıyorum bunca gürültünün içinde Enes Tayfur
Enes TayfurGelmeni dört gözle beklediğim bu zaman diliminde neyi fark ettim biliyor musun? Beklemenin ölmekten daha korkunç olduğunu, bilhassa gelmesini umut ettiğin kişinin gelip gelmeyeceğini bilmeden beklemekten daha dehşet verici bir azabın var olmadığını fark ettim.
Mutluluğu önemsemediğim günden beri mutlu değilim. Acıyla barıştığım günden beri de hiçbir şey canımı acıtmıyor. Sanırım insanı yaşamın dinamikleri içinde tutan, onu eylemli bir varlık kılan iki temel dürtü var; acı ve haz. Ve bu iki dürtü bende ya çürüdü, ya kendi ellerimle yok ettim. Bilmiyorum...
Enes Tayfur. /The Heart Of The World/