Sana şimdi bir teşekkür borçluyum evlat...
Bana dünyanın hakikaten suratına tükürülmeye bile değmez olduğunu ve bu dünyada suratına tükürülmeycek bir tek, ama bir tek insan bile bulunmadığını sağlam bir şekilde ispat ettin.
Geçmiş ve geleceğin her șeyi yutan sonsuz boşluğunu, dibi görünmez uçurumunu düşün. Bunlar karşısında böbürlenen, yakınan, feryat eden, kendini boș yere perișan eden bir ahmak değil midir? Sanki dertlerimiz çok büyükmüş ve çok uzun sürecekmiş gibi.