Fîlîz
@Firuzer
“esasında bir öteki yoktur. biz daima kendimizle karşılaşırız.”
Kayıp sonrasındaki hüznün dengeli yaşanabilmesi için şu anki iyilik halinin alışkanlığına kendimizi tamamen kaptırmamamız gerekir. Hüzün meditasyonunun ilk adımı,
öyleyse hüznü yok etmeyi değil;
hüznü doğallaştırarak ondan kaçınmamayı,
yaşamadan önce onu bir ihtimal olarak zihnimizde tutmayı önerir.
Fîlîz
Ebubekir Râzî'ye göre:
Hüzünlü kişinin bu halden kurtulduktan sonra devam edeceği yaşamını hayal etmesi önemli bir baş etme yöntemidir. Hüzün sonlanınca neler hissedecek, düşünecek ve yapacaktır bu kişi?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Benliğimizdeki 'manevi değer duygumuz' tekil kişileri sahiplenmeyi aşıp
evrenselleşmek,
tüm dünya halklarını ve canlılarını önemser hale gelmekle de ilişkilidir belki.
Fîlîz
Başkaları olmaksızın manevi bir değere sahip olamayız; aksi takdirde sadece kendi duygulanımlarımız ve ihtiyaçlarımızın dairesinde dönüp dururuz.
Başımıza herhangi bir musibet gelmemesini istemek, var olmamayı istemek demektir.
Fîlîz
Bozuluşa kendini kapatan insan, oluşa yani olumlu yaşantılara da kendini kapatıyor demektir.
Hüzünle baş etmeye dair Kindî'nin ikinci önerisi, geçmişte aşabildiğimiz ya da başkasının aşabildiği hüzün hikayeleri hatırlamak ve bu hikayeleri şu anki hüznümüzle karşılaştırmaktır. Kindî bunun güçlü bir yöntem olabileceğini söyler.
Fîlîz
Başkalarının hüzünle baş etme yöntemlerine bakmak bu önerinin bir diğer önemli kısmı. İnsan benliği ilişkiseldir. Başkasının hikayesinden öğreneceğimiz pek çok şey vardır. Kendimizden çıkıp başkasının hikayesine, güç kaynaklarına bakabilmek kendi hikayemizin vakum etkisinde kaybolmamak ve kişilik gelişimimizin sürebilmesi adına seçilebilecek en etkili yollardan biridir.
"Hiç kimsenin bütün isteklerini elde etmesi mümkün olmadığı gibi sevdiği her şeyi sonuna kadar elde tutması da mümkün değildir." Hüzün, öyleyse tüm isteklerini elde etmeye odaklanan ve sevdiği her şeyi sonuna kadar elinde tutmayı arzulayan bir kimsenin iç dünyasında en yoğun haliyle yaşanacaktır.
Fîlîz
Kindî'ye göre hüznü böyle deneyimleyen kişi, oluş ve bozuluş alemi olan maddi dünyanın sürekli var olacağını ve değişmeyeceğini zannetmektedir