Fîlîz
@Firuzer
“esasında bir öteki yoktur. biz daima kendimizle karşılaşırız.”
" 'Kirlilik'bir şeyin olmaması gereken yerde olmasıdır."
(Bir adamın sakallarına bulanmış çorba, ağzımızdan kıl çıkması, sıcak sütün kabuk tutması vs.)
Öz saygıyı kendi içinde bir başarı yerine,
değişken bir duygu olarak görmek ulaşması imkansız yeni bir çabanın yükünden kurtarıyor bizi.
Özsaygıya ulaşmaktan vazgeçersek bunun sonucunda kendimiz hakkında çok daha iyi hissedebiliriz.
(+çünkü özsaygı kalıcı bir durum değil artıp azalabilen bir şey. Bazı günler kendimizi iyimser ve yetkin, bazı günler ümitsiz hissedebiliyoruz)
Becerilerimizi geliştirmek konusunda yardım istemekte kötüleştikçe o beklentileri karşılama ihtimalimiz de azalıyordu, çünkü başkalarının rehberliğini istemek belli bir alçakgönüllülük gerektiriyordu.
Kişinin kendi yetenekleri konusunda şişirilmiş bir inancı olması, narsizme ve bu nedenle 'ortalamanın üstünde' olduğuna inanmaya ya da buna inanmak gerektiğini düşünmeye ve yalnızlığa* düşmeye sebep olabiliyordu.
İç ferahlığıAlıntı
Araştırmacılar; kabaca, insanın iç ferahlığı ile toplumsal anlamda daha sorumluluk sahibi bir şekilde davranması arasında bir bağ olduğu fikrini ortaya attılar.