“Allah bir kulu sevdiğinde, onu belaya dûçar eder. Onu severse Kendisine ayırır.” “Bu nasıl olur Yâ Resulallah?” diye sorulunca şöyle buyurdu: “Onda ne mal ne evlat; hiçbir şey bırakmaz.” Bunun sebebi şudur ki, kişinin malı ve evladı var ise onları sever ve sevgisi noksanlaşır, parçalanır; Allah ve diğerleri arasında ortak bir sevgi haline gelir. Allah Teâlâ Hazretleri ise şerik kabul etmez. Gayûr’dur O, Kâhir’dir. Her şeyin fevkindedir. Kulunun kalbini şeriksiz olarak Kendisine mahsus hale getirmek için o şeriki helâke sürükler, ademe mahkûm eder. Ve tahakkuk eder şu ayetin hakikati:
“Allah onları sever, onlar Allah’ı severler.”---