Filiz
@Flz21
La vie est belle
Une petite flâneuse
Tarihçi
Y. Lisans
176 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Cografya kültür ile doğanin birliğini ifade eder.
sömürgecilik sonuçları
Kızılderililerin ünleri özgür olmaları İken, siyakların ünleri köle olmalarıydı. Kızılderili siyahı hor görerek kendinde değer bulur olmuştu: Nueva-Granada'da, XVI. yüzyılda, kızı bir siyahla sözlendirildiği için, bir Kızılderili 192 Sömürgecilik Tarihi derili mahkemeye başvurur, gerekçesi, “kanının saflığıyla ayrıcalık taşıyan ırkımız soylular sınıfına eşdeğerdir ve kızım en berbat üne sahip bir sınıfın üyesiyle birleşemez”
Sömürgecilik hareketleri sonrası toplumsal anlamda ve ırksal olarak çeşitli farklılıklara neden olmuştur. Tarih sahnesinde bazı yeni kolektif kişiler doğmuştur. Amerika kıtasında Kreoller (özellikle adalarda ortaya çıkan Avrupalı, beyaz eski yerleşimciler.), Magrip ülkelerinde picdsnoirs gibi (kara-ayak, Kuzey Afrika'da yerleşen Fransızların ikinci, üçüncü kuşaklar.) gibi. Yeni gelenler işgal etlikleri toprakların yerlileriyle karıştılar ya da karışım adılar Amerika kıtasında yaptıkları gibi, bu toprakları yalnızca Afrika'dan zorla getirdikleri siyahlara iskân etmelerinin dışında. Atlantik ötesinden gelen bu köleler ve daha sonra, o kaderden kaçmayı başaran “kahverengiler” (kaçak siyah köle), Avrasyalılar, melezler vb. hep yeni insanlardı. Tanıştıkları ve kurumlaştırılan ırkçılık acaba yalnızca bu karşılaşmanın ürünü müydü.
sömürgecilik sonuçlarıTarih
Vali Philips'in 1797'de geldiği sıralarda, Aborijenlerin sayısı tahminen 300.000 ile 400.000 arasındaydı; bunu izleyen yüzyılda, kuzeydeki ve batıdaki topraklara sürülmüş olarak, sayıları onda bire inmişti. Soykırım gerçekten de yapılmıştı, bunu gösteren iki özel veri vardır -zulüm ve ırkçılıktan bağımsız olarak ilk valiler çalıştırılmak üzere Aborijenler'i “uygarlaşttrmaya" çalışmamışlardı -çünkü convictleri çalıştırmaları gerekiyordu.
sömürü hareketleri sonuçlarıTarih
1734'te, Danimarka'ya ait Saint-Jean Adası'nda Fransızların kuşatması altında kalan kaçak köle grubunun tümü intihar etmişti. Yine XIX. yüzyılda, Saint-Vincent'da, Ingilizlerin saldırısına uğrayan kaçak köleler de topluca intihar etmişti. 1814'te yayımlanan Satıto-Domingo Tarihi adlı eserinde, Malenfant şöyle yazar: “Bir tek evde otuzu kendini asmıştı.”