Şule Kayabaşı
@FreeElfDobby
21 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Öncelikle okuduğum ilk Japon Edebiyatı kitabıydı. Özel isimlerin okunuş şekliyle ilgili kitabın ilk sayfalarında bilgi verilmesi çok iyi düşünülmüş. Kitap 2 ayrı hikayeden oluşuyor. İlk hikaye kitaba da adını veren Şeytanın Çırağı. Diğer hikaye ise Onları Öldürdü Mü?
Şeytanın Çırağı polisiye bir romanın şüphelinin gözünden anlatımı. Çocukluk arkadaşı bir savcıya başından geçenleri mektup aracılığıyla anlatması. Ama asıl hoşuma giden çocukluk travmalarına ve ilaç bağımlılığına değinmesiydi. Kitaptaki kadın karakterlerden Tsuyama'ya başta sinir olmuştum. Kocasının eve hayat kadını getirmesine dahi sesini çıkarmayan pasif bir kadın diye... Sağlam ters köşe yaptılar :)
Onları Öldürdü Mü? ise bir avukatın ağzından anlatılmıştı. Bir avukat olarak epey hoşuma gitti bu durum. Ayrıca idam cezasının sakıncaları, intihar etmek isteyen birinin sistemin açığını kullanıp nasıl yasal yoldan kendini öldürebileceğini, idam cezasında yanılma halinde telafinin mümkün olmadığını gözler önüne seriyor.
Kısacası kitabı beğendim. Kısa sürede okunan ve akılda kalan bir kitap.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kesinlikle okunması gereken bir kitap. Zeynep ve Ahmet'in maceralarını ilk kez 12 yaşında okumuştum. Aynı maceraları 27 yaşımda okuduğum zaman daha farklı bir tat aldım. Küçükken yazılanlar bana çok yakın geliyordu. Çok haklılar diye diye kitabı okuduğumu hatırlıyorum. Şimdiyse çoğunlukla gülerek okudum. Sanırım Aziz Nesin'in dediği gibi çocukluğumun üstünden binlerce yıl geçmiş... Yıllar sonra hatırlamak güzel oldu.
Hehhh buldum katili deyip bulamadığınız, çözdüm seni deyip yanıldığınız, kitabın en büyük sırrını yarı yolda çözseniz bile yazarın tek sırla yetinmemesi sonucu heyecan ve şaşırma duygusunun hiç solmadığı bir kitap Uzun süre okumayı ertelediğime pişman oldum.
