Nur Şahin
@Ft95
KTÜ/Tarih/YL
Trabzon
48 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
İyi akşamlar,
Bitireli uzun zaman olmasına rağmen incelemeyi yazmak için ancak uygun bir zaman bulabildim. Kusuruma bakmayın. Lütfi Bergen bu kitapta Farabi'nin şehir yapısını kullanıyor. Bu birazda İbn haldu'nun bedevi hadari yapısına ters bir yaklaşım. Şehirlerin de ihtiyaçlara göre eklemlenerek büyümesi olarak görülebilir. Birbirimizin ihtiyaçlarına karşılık olarak şehri inşa etmemiz gerektiği düşüncesi. Kitaptaki benim ilgimi çeken en önemli hususlardan biri medeniyet kavramı üzerine tartışması oldu. Burada Ahmet Karaçavuş'un Temeddün adlı makalesinden yararlanması daha iyi olurdu tabi. Esasen düşüncelerinde pekte farklı bir şey göremedim. Osmanlı'da gördüğümüz yapının özlemi gibi duruyor daha çok. Yine de okunsa gençlik açısından ufuk açıcı olur diye düşünüyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çok okunan kitaplardan bir tane daha. En azından vahlanma durumu çok yok. Yani şehirlerin yolları, binaları şunları bunları çok eleştirilmedi. Diğer popüler şehir yazılarına göre daha benlik bir kitap. Özellikle şehrin ya da özelde mekanın insanla bağlantılı, hatta insanla özdeş halde tasavvur edilmesi hoşuma gitti. Bu biraz da bana Haldun'un devlet nazariyesini hatırlattı. Ancak burada doğar, büyür vs.den ziyade duygusal bir bağ da var. Şehir sizin ya da toplumun tamamen yansıması oluyor. Sizin çeşitliliğiniz, ihtiyaçlarınız, değerleriniz şehirle kimlikleşiyor. Bu kimlik sizden sonrakileri de şüphesiz bağlıyor. Kitapta bu konu diğer toplumlarla karşılaştırmalı olarak yer alıyor. Yazar eleştirilerini, düşüncelerini güzel bir şekilde ele almıştır. Açıkçası ilginizi çekebilecek ve farklılık yaratabilecek bir kitap olduğunu düşünüyorum. Saygılarımla...
İyi akşamlar, bir yandan Portekiz-Türkiye maçını izleyip bir yandan da kitabın son sayfalarını okumak üzücü oldu. Ancak bu kitap bu akşamın hakkıydı. Ne yazık ki maç 3-1. Müthiş bir penaltıyı kaçırmış olmamız da cabası. Üzüntümüzü bir kenara bırakıp Leo'nun mutlu sonuna yelken açalım. Amin Maalouf'un eserleri, roman türü bakımından en sevdiğim eserler. Özellikle Doğu'nun Limanlarını ayrı bir köşeye koymak isterim. Bu kitapta güzeldi. Tarihteki birçok şahsiyeti kitapta bu şekilde görmek çok hoşuma gitti. Luther, Cellini, Medici ailesi, Giovanni, Kanuni vb. Tabi Türkler hakkında yazılanları bir kenara bırakmak lazım. Kitapta anlatılan şekilde de bir anlamı var şüphesiz. Başka bir gözle bakmış oluyorsunuz. Kitapta Leo ile birlikte yabancı kavramı dikkat çekiciydi. Ortaçağ'da bir yerden bir yere gitmek ve orada yaşamaya çalışmak bu yabancı kavramından dolayı çok zordur. Nitekim bu zorluğu kitapta görüyoruz. Tezkerelerden tutunda hep bir güvence aramaya kadar. Diğer bir dikkat çekici özellik elçiliği akrabasından miras alsada elçi olmak Leo'nun kanında mevcut. Tarafsızlığı, sabrı, öğrenmeye olan açlığı vb. Genel olarak ben beğendim. Tavsiye de ederim. Amin Maalouf yine döktürmüş diyerek cümlelerimi sonlandırayım. Saygılarımla...
Bu kitabı okurken Francis Fukuyama, Huntington, Toynbee, İbn Haldun vb. birçok önemli kişilerin ismini sıkça göreceksiniz. Bazıları eleştirilmiş bazıları ise teori ispatı olarak alıntılanmıştır. Özellikle Fukuyama ve Huntington'a yaptığı eleştirileri çok değerli ve haklı buldum. Fukuyama'nın çizgisel tarih anlayışıyla Batı Medeniyeti'ni tarihin sonu olarak ele alması ve Huntington'un Batı merkezli medeniyet anlayışı sağlam şekilde eleştirilmiştir. Ayrıca bu gibi eserlerin sadece popülerliğinin olduğunun klasik eserler içinde yer alabilecek nitelikte olmadıklarının da altı silik kalemle çizilmiş. Keşke Medeniyetler Çatışması ile Tarihin Sonu'nu okumadan önce bu kitabı okusaydım diye düşünmeden edemedim. Bunun dışında Davutoğlu'nun ortaya koyduğu ben idraki teorisi ve bunu destekleyen örnekleri kitabı okurken hayranlık duymama sebep oldu. Kitap genel olarak hayran kalarak okuduğum bir kitap oldu. Fikirsel tartışmaların yapıldığı kitaplara ilgi duyuyorsanız kesinlikle kaçırmamanız gereken bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
İyi günler... Schopenhauer Alman bir filozoftur. Bu kitapta insanoğlunun ilk zamanlarından beri yaşadığı aşkı metafizik bağlamında ele almak oldu. En son cümlelerinde bunu tanımlayacak kavramlara sahip olunmadığını ulaşılamaz bir nokta olan Nirvana noktası olarak görülebileceğini söylemektedir. Esasen aşkı türün çıkarı bağlamında ele alır. Amaç bir birey ortaya çıkarmaktır senin bu aşktan elde edeceğin bireysel çıkarının hiçbir önemi yoktur. Yine erkek ve kadın arasındaki uyumadan da uzun uzun bahsederek doğrusunun nasıl olması gerektiğini söyler tabi bunda da türün çıkarının ön planda tutulduğu unutulmamalı. Genel olarak birçok noktaya katılmasanız da rahatça okuyabileceğiniz bir kitap.
