Uday
@Ftelinizm
Okumanın ve yazmanın egzistansiyalizmi/
“‘Kendi için’ ve ‘kendinde’ arasında, bilinç ve varlık arasında, eytişimsel bir ilişki vardır. Birincisi, ikincisinin olumsuzlanması yoluyla doğar.”
İnsan uzun süre boyunca ve hiç pişmanlık duymadan bedelini çabalarıyla fazla fazla ödediklerinin tadını çıkarır ancak.
Sayfa 165 - Türkiye İş Bankası
Gömlek değiştirir gibi ümitsizlik değiştirdim.
Sayfa 98 - Metis yayın evi
Herkes kendi üzerine benzer gözlemler yapıp şu üzücü sonuca varabilir: Duygularımıza karşı doğrudan yapabileceğimiz hiçbir şey yoktur.
Sayfa 50 - Türkiye iş bankası
Dün lisedeyken her gün, hatta her saat yerine getirmemiz gereken vazifeyi öğretmen tespit ediyordu. Uygulancak emir net ve kesindi: Tarihte şu bölümü, şu geometri teoremini çalışmamız, şu ödevi yapmamız, şu bölümü çevirmemiz gerekiyordu. Destekleniyor, teşvik ediliyor veya azarlanıyorduk; ilerleme yarışmasının harareti korunuyor, ustaca sürdürülüyordu. Bugün ise buna benzer hiçbir şey yok. Tespit edilmiş hiçbir kesin vazife yok. Zamanımızı istediğimiz gibi kullanıyoruz. Çalışmamızın dağılımı konusunda asla hiçbir inisiyatif kullanmadığımız, ayrıca bu zaafımıza uygun hiçbir yöntem de bize öğretilmediği için, can yeleği giydirilip yüzme öğretildikten sonra yeleği çıkarılıp suya atılan insanlar gibiyiz. söylemeye gerek yok, boğuluyoruz.
Sayfa 13 - Türkiye İş Bankası