Fatma Nur Şahin
@Ftmnrshn
"Gölgeye girenin gölgesi olmaz" Neşet Ertaş
Goethe'nin söylemiyle 'bir milletin, yabancı eserleri kendi diline çevirmesi onun en önemli kültür adımıdır. ' bana da tesir eden tercüme çalışmalarına olan ilgim bu kitabı okumama vesile oldu. Acaba bizde durum neydi? Neden Tercüme faaliyetleri özellikle de dış ilişkilerimizde tercüme faaliyetlerinin gayrimüslim elinde bulunması ve bunların bize geri dönüşü neydi? Lale devrinden sonra daimi faaliyet haline getirilen Encümen-i Daniş'ten hemen önce 1821 de kurulan Tercüme odasının başarısı ne ölçüdeydi? Vb. sorulara cevap bulmak amacıyla okuduğum dipnutlarına özellikle bakmadan geçemediğim bir kitap oldu. İlgililerin okumasını tavsiye ederim. Bu konudaki eserlere yeni başlayacak olan arkadaşlar eğer genel bir çerçeve istiyorlarsa Hilmi Ziya Ülken'in 'Uyanış Devirlerinde Tercümenin Rolü' adlı eseri okumalarını tavsiye ederim. Balcı'nın eseri kafamdaki soru işaretlerini çözmekle birlikte yeni soru işaretleri oluşturdu. Okumanızı tavsiye ederim. Tercümenin önemi ve Osmanlı Devleti' nin çabaları adına güzel bir kitap. Sabırla okuduğunuz için teşekkür ederim.
Reklam
Herkese merhabalar. Bu kitapta eşkıyaların devlet eliyle üretilmesi ve merkezileşme noktasında bunların kullanılması bu kitapta detaylarıyla ve ispatlarıyla incelenmiştir. Celali olaylarını isyan olarak görmemesi ilginç noktalardan birisidir ki biz Celali İsyanları üzerine bir sürü eser kaleme aldık. Böyle bir tanımın getirilmesi bence ilginçti. Hele ki geleneksel tarihçilerin bu süreçte Osmanlı Devleti'nin eşkıyalarla yaptıkları pazarlıklardan dolayı zayıfladığını ileri sürmelerini eleştirerek bunun devletin zayıflığından değil gücünden kaynaklandığını söylemesi de ayrıca ilginçti. Ancak biz son dönemlerde yapılan çalışmalarla biliyoruz ki Osmanlı Devleti yıkılırken bile güçlü birkaç devletten biriydi. Yine Karen Barkey'in eserde eleştirdiği noktalardan biri hakimiyette padişahın rolünün gereğinden fazla vurgulanarak devletin zayıf ya da güçlü oluşunun buna göre tanımlanmasıdır. Buna ilgili birçok hususu da ekleyebiliriz. Benim dikkatimi çeken şey alıntısını da yaptığım Osmanlı Devleti'nin bir süre emperyalist hayaller içerisinde olmasıdır. Her ne kadar devleti öven bir üslup kullandığını düşünsekte bilinçli ya da bilinçsiz bu ifadenin kullanılması yazarın zihin yapısı hakkında bilgi sahibi olmamız açısından önemlidir. Umarım sizde keyif alırsınız. Sabırla okuduğunuz için teşekkür ederim.
Peynir ve kurtlar adlı bu kitap mikro tarih yazıcılığının bir örneğini sergilemektedir. Daha önce incelemesini yaptığım Cemal Kafadar'ın eseri gibi. Cemal Kafadar'ın tezi de Ginzburg'un teziyle benzer. Üzerinde durulmamış fakat toplumun bir parçası olan kişiler üzerinden de tarih yazılabileceği tezi. Kaynak yetersizliğinden bazı olayların sebepleri ya da bazı olaylar, kişilerin hayatlarından kesitler karanlık alanda kalabiliyor. Tarihçi hayal gücüyle buraları doldurmaya çalışsa da 'bence' ibaresini eksik etmiyor. Ginzburg da 16. Yüzyılda yaşamış, kendi çağına eleştirel gözle bakan, fikirleri yüzünden sürekli engizisyon mahkemelerince yargılanan bir değirmenci üzerinden neredeyse her alanıyla(toplumsal, psikolojik, ekonomik vb) 16. Yüzyıl tarihini gözler önüne seriyor. Kitap bu bağlamda beni çok etkiledi. - Değirmencinin akıbeti hakkında bilgi vermek istemiyorum.- Yazar Cemal Kafadar gibi tarihçilere öneriler sunmasa da sizi meraklandırmadan kitabı sonlandırmıyor. Okumanızı tavsiye ederim. İncelememi sabırla okuduğunuz için teşekkür ederim.
Kitap Karacaoğlan'ın şiiriyle başlıyor. Şiirin son iki mısrası şu şekilde: Sual eylen bizden evvel gelene, Kim var imiş biz burada yoğ iken. Tarihçiliğin aslında bu soru üzerinden merak doğrultusunda yapıldığını görüyoruz çoğu zaman. Hoca buna ek olarak tarihteki şahsiyetlerle empati kurularak yapılan bir tarihçilikten bahsediyor. Karşılaştığı ve şaşırdığı dört karakter üzerinden eserini inşa ediyor. Her bir karakteri ve yaşadığı olayı her açıdan sorgulayıp okuyucuya çalışılacak alanlar öneriyor. Anladığım kadarıyla hoca okuyucunun da kendisi kadar şaşırmasını bekliyor. Kitapta bir dervişin güncesi, bir yeniçeri üzerinden sistemin bozulması, Müslüman bir tüccar ve Mutasavvıf bir hanımdan bahsediliyor. Kitap boyunca tam olarak olmasa bile her bir tarihi şahsiyetle empati kurabildim. Karacaoğlan'ın sorusu her tarihçinin mutlaka sorması gereken, üzerinde düşünülmesi gerekilen bir soru olarak Cemal Kafadar da yer edinmiştir. Umarım okur ve beğenirsiniz. İncelememi sabırla okuduğunuz için teşekkür ederim.
Fatih mi FatihTarih
Fatih'in kanunlarına eleştirel gözde bakan herkesin mutlaka okuması gereken bir kitap. Zira kardeş katli meselesi günümüzde de tartışılan konulardan birisidir. Öncelikle şunu demeliyiz ki Fatih'ten önceki padişahlarında bunu uyguladıkları ancak kanun haline getirmediklerini görüyoruz. Daha da ileri gidecek olursak Osmanlı Devleti'nin Doğu Roma'nın bir devamı olduğu göz ardı edilmezse bu uygulamanın Osmanlı'ya miras kaldığı bazı araştırmacılar tarafından kabul edilir. Fatih o zamana kadar olan tüm teşkilat ve teşrifatı kanun haline getiren ilk padişahtır ki kanun adamı olarakta bilinir. Gel gelelim kanunnamenin sıhhati konusundaki tartışmalara. Abdülkadir Özcan hoca bunu ayrıntılarıyla ele almış. Kitapta hem tıpkı basımı hemde günümüz alfabesine çevirisi yer almaktadır. Bu da eseri bütüncül bir çalışma olmasından ötürü değerli kılıyor. Sabırla okuduğunuz için teşekkürler...
Reklam