Zeynep D.
@Fuji_
Evli, bir çocuk annesi, kendi ruhuna doğru yolculuğa çıkmış seyyah bir kul..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
" Kendini aşırı sevenlerin kendi duyguları etrafında bir kült meydana getirmeye, peşinden bu kült tarafından güdüp yönetilmeye ve yanlış yollara saptırılmaya meylettiklerine, sonra da işlerine geldiğinde kolaylıkla duygusal açıdan buz kesebildiklerine dair izlenim yanıltıcı mıdır? "
Sayfa 46 - İletişim yayınları
" Ruh benliğin enerji santralidir, onun enerjisi olmasaydı beden ölü madde olurdu. Yaşlanan, maddeden oluşan bedendir, ruh değil; ruh, zamanla bedenden çekilen enerjidir. Hiçbir varlık enerjisiz yaşayamaz, demek ki esas olan odur, onsuz herşey hiç olur. Enerjinin nirengi noktası bedendir ama onun çok ötelerine uzanabilir, bir insanın etrafına ışık saçabilmesinde görülebildiği gibi; veya aksine adeta bir nokta biçimini alarak bedenin içine çekilebilir, bir insanın sönmeye yüz tutan yorgun gözlerinde görebileceğimiz gibi.
Sayfa 41 - İletişim Yayınları
" Çocuk bilmelidir ki, ebeveyne verdiği (onun yok olmasını dilemek biçimindeki) anlık öfke tepkisi gerçekleştirilmeden de ifade edilebilir. Çocuk, annesine kızdığı zamanlarda onun ortadan kaybolmayacağını keşfetmelidir. Çocuğun öfkesi, bildiği en büyük güçtür. Ondan daha büyüğü yalnızca annenin kendi öfkesidir. Öfkenin yıkılıcığının bile bağı koparmayacağını veya zayıflatamayacağını öğrenmelidir. "
Sayfa 151 - Görünmez Adam Yayıncılık
Dünyaya çok başka bir yerden bakabilmek, başka bir yerden seslenebilmek isterdim. Kendi içime saklandığım doğru evet, bu neyi değiştiriyor ki? Acılarınız, acılarımız çok bencilce değil mi? Artık gözyaşları, ağıtlar samimi gelmiyor. Ben sadece susmayı, yanyana olup konuşmaya tercih ediyorum.
Bir pencerenin arkasından baktığında çiçekler güzeldir, onları izlersin ama onları anlamak için pencereyi açıp onlara dokunup tamamıyla hissetmen gerekir. Yada belki de çiçeklerden sıkılmışsındır ve dünyadan, sadece kafanda yaşamak istiyorsundur. Ne denilebilir ki, istediğini yap sıkıl, boşver, ağla ama sonunda kalbinin acısı yine geçmeyecek, onunla yaşamayı öğreneceksin.. Ve şunu hatırla bazı çocuklar yara aldıkları yere vurarak büyümezler, onlar sadece büyür ve yaraları ordadır, yaralarıyla konuşurlar..Z.D