Basit genetik programlara göre yaşayamadığımızdan bir gelecek tasarımına da ihtiyaç duyuyoruz. Eğer dikkatimizi sürekli şimdiki ana ve mekana yöneltmezsek bu biyolojik bir hata değil, aksine doğal yetilerimizden yararlandığımızın işaretidir. Böylelikle hatırlayabiliyoruz ve gelecek kaygısı taşıyoruz.
Bilgi bizi geciktirir. Zaten ne sonu, ne de gayesi vardır. Mesele yapmak ve yaratmaktadır. Bilselerdi, bilselerdi... Fakat bilselerdi bunu yapamazlardı. Bu heyecana, bu icada, bu kendiliğinden bulmağa erişemezlerdi. Bilgileri buna mâni olurdu. Kızınız bu geceyi yarattı. Ne ile? Yaratma kabiliyetiyle... Çünkü yaratmak, yaşamanın ta kendisidir. Biz yaşayan, yaşamayı tercih eden insanlarız...
...Şu adamın iradesine bakın! Bu ne gayrettir ne yaşamak kudreti, yaşamak neşesidir. Bu kudretin yanında bilgi dediğiniz şeyin lafı olur mu?
Hata denen şey yoktur ki zaten... İyi anlayın! Farz ediniz ki hakikaten bir yanlış yaptınız! Oradan yürürüz ve doğruya çıkarız. Hata denen şey tashih etme budalalığında bulunanlar için mevcuttur. Bizim için değil... Biz onun varlığını kabul ettiğimiz andan itibaren her türlü hatanın üzerindeyiz.