Dedikodu, zihnimizin nesnelerin görüntüsünden ibaret olan yanıltıcı algısıyla oyalanmasına, aldatılmasana mani olur. Dış görünüşü idealist bir filozofun sihirli becerisiyle tersyüz edip, bize meselenin hiç tahmin edemeyeceğimiz bir yönünü gösteriverir.
Sevgi bittikten sonra bile, sevmiş olmak tamamen anlamsız değildir, çünkü daima başkalarının anlayamadığı nedenlerle sevilir. Bu hislerin hatırasının sadece benliğimizde mevcut olduğunu hissederiz; onu görmek için kendi içimize bakmamız gerekir.