Ruhumun Ruhu
@Funda_Demir
Kişi sevdiğiyle beraberdir
Öğretmen
42 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Zaman kavramını bu kadar güzel anlatan bir kitap hatırlamıyorum. Einstein'ın izafiyet teorisinin gerçek hayatımızdaki etkisini okuyoruz ve gerçekten hissediyoruz bu kitapta. Hepimizin zamanı var fakat neden bu zaman hepimiz için gerçekten de aynı hızda geçmez. Mesela bütün bir gün bizim için bazen o kadar hızlı geçer ki anlamayız bile. Bu gibi durumlarda "Ben bugün hiçbir şey yapmadım ama koskoca 24 saat nasıl bu kadar çabuk bitti." diye düşündüğümüz çok olmuştur. İşte kitapta da bunu görüyoruz. İçimizdeki duman adamları ve onlara zamanımızı çalmaları için nasıl da izin verdiğimizi fark ediyoruz. İnsanlar sürekli bir şeyleri yapmaya çalışıyor durmadan dinlenmeden. Sanki çok acelemiz var da bir şeyleri yetiştirmek istiyor gibiyiz. Şu olsun da dinlenirim, şunu da kazanayım rahat ederim diye diye aslında ömrümüzü bitirdiğimizi fark etmiyoruz bile. Halbuki bazen durup hayatın tadını çıkarmalıyız. Kitaptaki mesaj bence sanki her şey çok lazımmış gibi soluklanmadan çalışıp vaktimizi tüketiyoruz. Böyle yaptığımız için de durmaya gerçekten yaşamaya vaktimiz yok gibi hissediyoruz. Ama başımızı kaldırıp da bir nefes alıp bir süpürge yaparsak (Bir önceki alıntıda süpürge ve nefesten bahsetmiştim oraya bakabilirsiniz. #175635837 ) işte o zaman hayattan zevk alacağız. Hayal etmeyi asla unutmayın. Hayal edecek bir şeyimiz kalmadığında hayat da bizim için son bulur.
Kitap mı? film mi?Aşk
Evet belki de önce bu soruyla başlamak gerekiyor diye düşünüyorum çünkü eğer ki önce kitabı okursanız film size kopuk ve yetersiz gelebilir eğer filmi izlerseniz filmi kitaptan daha çok
-Spoiler İçermez-
Kitabın kalınlığı gözünüzü korkutmasın. Biraz ilerledikten sonra kitap gerçekten çok güzel ilerliyor. Başlarda karakterlerin kim olduğunu anlamak için defalarca geriye dönmek
Serenadİnsan ve Duygular
SPOİLER İÇERİR
Kitabı okumaya başladığım andan itibaren her şeyiyle beni etkiledi. Gerek baş kahramanın kadın oluşu gerekse diğer hikayeler. Aslında bu kitabı bu kadar güzel yapan şey de diğer hikayeler dediğim yerler. 3 kadın ve 3 isimin hikayeleri. Basta Mari'nin hikayesi o acılar ve bu kadar acılara rağmen her şeyi bir sır gibi saklaması asla gelecek nesile aktarmak istememesi çok anlamlı ve çok acıydı. Daha sonra Ayşe yani Maya'nın hikayesi. Ali nin onu kurtarmak için soğuk sulara kendini atması falan muhteşem bir aşk ve acının hikayesiydi. Maya'nın hikayesi de güzeldi fakat beni en çok Max ve Nadia'nın hikayesi. Düşündüğüm her an ağlayacak duruma getiriyor beni. Nadia'nın sadece dini için çektiği sıkıntılar. Max'in ona olan aşkı ve evlenmeleri. Evlendikten sonra başına gelenler. Trenden Nadia'nın alınması daha sonra gördüğü işkenceler ve Profesörün onu araması en sonunda buldum derken sırf birkaç saat erken gitmediği için Nadia'nın paramparça olması. Her sey ama her şey beni çok üzdü. Tarihin acılarla dolu hikayeleri barındırdığını öğrenmek ya da aslında her insanın içinde nasıl acılar barındırdığını kim bilir neler yaşadıklarını düşünmek bile insanın derin düşüncelere dalmasına sebep olabiliyor. Şu an gidip Schubert'in Serenad'ını dinleyeceğim ve gözümü kapatıp Profesörün o tepenin basında Serenade çaldığını düşüneceğim. Elveda Nadia, elveda Max...
*SPOILER İÇERİR*
Bu kitaba çok büyük bir ilgi ve beklenti ile okumaya başladım. Sabahattin Ali'nin neredeyse tüm kitaplarında hissettiğim gibi başta gerçekten sıkılır gibi oldum olaylar çok fazla betimlenmiş gibi geldi ve belli bir şeyden sonra ben sanki burayı okumuştum hissine kapıldım ve biraz yavaş ilerledim bu kısımları. Tabiki daha sonra yine diğer kitaplarında olduğu gibi heyecanım ve merakım artmaya başladı. Kitap gerçekten mükemmel bir hâl almaya başladı ve hemen bitiriverdim. Kitapta en çok Bedri' ye ilgi duydum ve Ömer ' e çok sinirlendim. Karısını terk edip de Bedri' ye al ister kardeş yap ister evlen demesi çok kötüydü. Bedri ile Macide'nin okul zamanlarındaki o camdan bakışmaları falan çok tatlı geldi bana. Ben orada Bedri'nin hikayesi bitti sanıp çok üzülmüştüm sonralarda bir anda yeniden çıkması ile şok oldum. Sonunda yine Sabahattin Ali'nin diğer kitaplarında yaptığı gibi sanki devamı da varmış gibi hissettim ve merak ediyorum acaba sonra ne oldu diye. Genel olarak kitap çok güzeldi sadece bu edebî şeyler konuştukları kısımlar cok uzun ve fazla olduğundan biraz sıkıldım ama çok guzeldi. Yine bittiği için üzüldüğüm bir kitap oldu.
