Funda
@Fundakaruc
Mark Twain, "İnsan nedir?" sorusuyla kaliteli tespitlerinin yanı sıra farkında olmadığımız bencilliklerimizi ve neden bir makineden fazlası olmadığımızı açıklıyor.Yazar diyor ki: “İnsanın ne olduğunu; neden yapıldığı, kalıtımla aldıkları, çevresel etkiler ve ilişkilerle belirlenir. O sadece dış etkilerle harekete geçirilir, yönlendirilir. Hiçbir şeye, bir düşünceye bile kaynaklık edemez.”
İnsan nedir? diye sorulunca neler gelir aklımıza oysaki. Bu kitabı okuyunca insanları ne kadar abartmışız ne kadar yüceltmişiz gözümüzde diyoruz. İnsanlarla ilgili o perde gözümüzün önünden kalkıyor sanki. İnsanlar olarak nasıl da dışa bağımlıyız aslında.
Mark Twain insan olmaya dair bildiğimiz birçok olguyu çürütüp çöpe atmamıza neden olurken aynı zamanda çok farklı bakış açıları kazandırıyor bizlere. Kitapta genç adam ve yaşlı adam olmak üzere sadece iki kahraman yer alıyor ve bizler onların diyaloglarını okuyoruz.
Yaşlı adam İnsanın bir makineden farksız olduğunu, insanın dış etkiler sayesinde çalışan bir otomat olduğunu ve sandığının aksine hiç de özgür bir iradeye sahip olmadığını,
hiçbir şeyi ilk olarak kendisinin oluşturamayacağını illaki dış bir etken ve dürttü ile harekete geçebileceğini, insanın her eyleminin altında kendi onayını güvenceye almak olduğunu, birisine iyilik dahi yapıyor olsa ilk olarak kendisini düşündüğünü savunuyor ve bunların hepsini örneklerle açıklıyor. Genç adam ise yaşlı adamın görüşüne itiraz ediyor detaylandırmasını istiyor
Yardımların da kötülüklerin de insanın kendini rahatlattığını anlatıyor. Sevgi, nefret, iyilik, kötülük, hırs, öfke.. Bütün duyguların kaynağının insanın kendi içinde olduğunu anlatıyor. İnsan ne ile mutlu oluyorsa, ne ile kendi rızasını alıyorsa o duyguyu seçiyor.
Hayatı farklı açıdan değerlendirerek insan olduğunuzu
Reklam
Puan vermedi·336 syf.··
2024 41. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 23 Aralık 2024 01:06
·Gerçek hikâyeler kurgudan çok daha tuhaftır, Dr. Gary Small da bunu gayet iyi biliyor. Bu kitap bir psikiyatristin zihnine ve onun giderek gelişim gösteren mesleki yaşamına yapılan aydınlatıcı bir yolculuk. Aynı zamanda bu branşın ve daha önce görülmemiş, tanısı koyulmamış çeşitli akıl hastalıklarının perde arkasına da bir bakış. Kitap, Dr Gary Small'ın deneyimlerinden yola çıkarak yazılmış, Gigi Small'un da yardımlarıyla hikayeleştirilmiş, hastaların gizliliklerini korumak için isimleri, temel bilgileri, ayrıştırıcı özellikleri değiştirilerek yayımlanmış. 15 bölümden oluşuyor ve her bölümde bir hastanın problemleri anlatılıyor, ardından çözümleniyor. Sadece hastalardan ibaret değil tabii. Senkronize olarak Gary'nin eğitimini, kariyerinde ilerlemesini, Gigi ile tanışmasını, babalığını, düşüncelerini okuyoruz. Bir psikiyatristin meslek hayatı boyunca karşılaştığı kimi zaman tuhaf kimi zaman gizemli vakaları anlattığı hemen bitirilecek bir kitap içinde gerçekten ilginç vakalar var.
"İnsanların psikiyatrik rahatsızlıkları hakkında böyle utanç hissetmeleri beni oldum olası hayrete düşürmüştür. İnsanlar ayakları kırılıp yardıma ihtiyaç duyduklarında utanmazlar ama psikiyatrik tanı ve tedavi alanında kaydedilen muazzam gelişmelere rağmen pek çok kişi hâlâ akıl hastalığının kişisel bir zayıflık, utanılacak bir şey olduğuna inanır. " bu sözlerden anlaşılacağı üzere kitabın yazılma amacı, psikiyatri dalına ve psikolojik problemlere olan utanç vb önyargıları ve ciddiyetsizliği kırmak olarak tanımlayabiliriz kısaca
İlgisi olan okumalı ama okumayan da bir şey kaybetmez.
İnsan ruhunu bir bütün olarak mı ele almalı yoksa parçalara bölerek mi? "İnsan gerçekte bir değil, iki kişidir." diyen 
Robert Louis Stevenson aksine ben bir bütün olarak ele almayı tercih ederim.
İçimizdeki kötülük ve iyilik birlikteyken bizi biz yapar. Kimse saf iyi veya saf kötü değildir. Bunları ayırmaya kalkmak nasıl olurdu diye düşünmüş yazar. Bir bütün olan Dr. Jekyll'den kötü olan Mr. Hyde çıkarmış. Bu bölme onu kötü bir sona sürüklemiş. İyi biri olarak anılan Doktor Jekyll’ın bir iksirle tam tersine dönüşme hikayesi. Bir bedende iki insan yaşayabilir mi? Aslında iyi ve kötü tarafımız arasında bir ayrıştırma yaptığımızda, kendimizi o kadar da kötü adlandırmayız. Sadece kötü yanımız umarsızca kötülüğü işlerken, iyi kendimiz, ona uzaktan bakıp vicdan azabı çeken ayrıca kötüyü de oluşturan aynadaki yansımamızdır. Karşımızda duran Dr. Jekyll’ın kendisi mi olurdu?
Kişiliğin bölünmesi, birbirini kontrol etmeye çalışan karakterler muhteşem bir kurguyla anlatılmış. Kısa, sürükleyici bir kitap
Robert Louis Stevenson aksine ben bir bütün olarak ele almayı tercih ederim.
İçimizdeki kötülük ve iyilik birlikteyken bizi biz yapar. Kimse saf iyi veya saf kötü değildir. Bunları ayırmaya kalkmak nasıl olurdu diye düşünmüş yazar. Bir bütün olan Dr. Jekyll'den kötü olan Mr. Hyde çıkarmış. Bu bölme onu kötü bir sona sürüklemiş. İyi biri olarak anılan Doktor Jekyll’ın bir iksirle tam tersine dönüşme hikayesi. Bir bedende iki insan yaşayabilir mi? Aslında iyi ve kötü tarafımız arasında bir ayrıştırma yaptığımızda, kendimizi o kadar da kötü adlandırmayız. Sadece kötü yanımız umarsızca kötülüğü işlerken, iyi kendimiz, ona uzaktan bakıp vicdan azabı çeken ayrıca kötüyü de oluşturan aynadaki yansımamızdır. Karşımızda duran Dr. Jekyll’ın kendisi mi olurdu?
Kişiliğin bölünmesi, birbirini kontrol etmeye çalışan karakterler muhteşem bir kurguyla anlatılmış. Kısa, sürükleyici bir kitap
"Demek istediğim şu... Bizden başka canavar yok belki..."
Sineklerin Tanrısı macera kitabı diye başlayıp vahsilik dolu bir uygarlık savaşına dönüşen etkileyici, sarsıcı, bazen de tüyler ürperten bir kitap ve bunu daha da ilginç kılan ise konunun kahramanlarının 6-12 yaşları arasındaki erkek çocukları olması.
Bir nükleer savaş tehdidi yaşayan İngiltere, çocuklarını güvene almak için onları bir uçağa yerleştirerek ülkeden uzaklaştırmak isterler. Fakat uçak bilinmeyen bir sebep ile ıssız bir adaya düşer.
Bir tarafta medeniyet için gerekli olan umut, ateş, barınak, özgürlük (düşünce özgürlüğü) fikirlerini savunan bilgi ve insanlık timsali domuzcuk, deniz kabuğunu bulup adadaki tüm çocukları bir araya toplayan umut aşılayan bir şef olan Ralph, adadaki her şeyin farkında olan korkuların ve insanın kendisinin canavar olabileceği gerçeğini bilen ve öldürülen Simon, hepsi gibi bir tarafı aydınlık bir tarafı karanlık olsada kendi egosu ve avlanma isteğiyle gruptan ayrılıp kendi kabilesini kurduğunu söyleyen Jack ve öldürmekten zevk almaya başlayan Roger. Ve bu karakterleri takip eden tek dertleri eğlenmek olan küçük çocuklar.
Golding, insanların tümüyle kötü olduklarına değil, dış dünyada da, insanların iç dünyasında da iyilikle kötülüğün, aydınlık güçlerle karanlık güçlerin çarpıştığına inanır aslında. Bu kitapta ancak Simon yüzde yüz iyi ve ancak Roger yüzde yüz kötüdür. Her insanda olduğu gibi, öteki çocuklarda da hem iyilik bulunur, hem kötülük.
“Anlamış ve talihsiz sevgime acımıştı. Zaten insanlar mutsuz olmadıkça başkalarının mutsuzluğunu anlayamıyor.”
Dört gece ve bir gündüzün anlatıldığı yağmurlu, üzgün bir sabahın beyaz aşk dolu geceleri takip ettiği günleri anlatan bir eser.
Bu dört günde kahramanımız pek çok duyguyu bir arada yaşar, yalnızlığının bittiğini hayal kurmaktan kurtulduğunu düşünür gündüzleri hatta...
Çok keyifli, ciddi dersler alınabilecek bir kitap Beyaz Geceler. Yazarın betimlemeleri o kadar güzel ki sanki okuduğum her şeyi kafamın içinde izliyordum. En çok bu tarafını beğendim diyebilirim.
Akıcı üslupla yazılmış ve bir solukta bitirebileceğiniz bir kitap. Dostoyevski, aslında satır arasında okuyucuya bir mesaj veriyor. Diyor ki " Sizin vaktiniz çok, kıymetini bilin, yeniden yeniden başlayabilin, sabırlı olun, umut edin, çalışın,göreceksiniz bütün geceleriniz beyaz olacak.
Romanın bence ana fikri Cemal Süreya'nın o eşşiz cümlesinde saklı hatta
Hayat Kısa Kuşlar Uçuyor.
Hayatın her anını doya doya yaşamak için çaba harcadığımız, aşık olduğumuz , sevdiğimiz, sevildiğimiz, arkadaşlarımızla doyasıya kahkahalar atıp gerekirse onlarla ağladığımız bir yıl olur umarım gelecek yıl hepimiz için.
Roman kahramanı gibi, yalnız başına hayallerimizle yaşamak ve kendimizi mutsuzluğa gömmek için bir neden yok bence.
Reklam