Sık sık deliliğin, yıllar içinde kendini kalbime ve hayalime yaydığı farklı yöntemlerle biraz geceye benzediğini düşünmüşümdür. Bazen sert ve hızlı, bazen de o kadar yavaş ve mahirce gelirdi ki, beni eline geçirdiğini fark etmezdim bile.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Dünya her zamanki dünya. Bizim burada düşünmemiz gereken, dünyada kendi oynadığımız rol.
Nefret, cinayet, ölüm. Bunlar nereden geliyor? Kim yapıyor? İyi insan kaldı mı? Belki bunlar, Sırık'ın inandığının aksine, Şeytan dünyaya geldiği için değildir. Belki sebebi hepimizin daha kötü insanlar olmasıdır. Belki artık buraya gelmesine bile gerek kalmamıştır, yapacaklarını onun namına biz yapıyoruzdur.
Deli olduğunu biliyordu ve olmadığından da en az o kadar emindi.
Gidecek yerleri olmadığı için kimse bir yere gitmez.