Herkes yalan söylüyordu. Hadsiz hesapsız, iyimser, kaçak, hevesli, şahane yalanlar söylüyorduk.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sisifos, Zeus'u kızdırdığı için, devasa bir kayayı bir dağın tepesine taşımakla cezalandırılmış mitolojik bir kahramandır. Sabah uyandığında kayayı zirveye doğru yuvarlamaya başlar, ta ki akşam olana dek. Gece uyuduğunda kaya tekrar aşağı yuvarlanır. Her gün böyle geçer ve cezası sonsuza dek sürer. Çünkü asıl ceza budur; anlamsız bir eylemi sonsuza dek sürdürmek.
Zorlamalardan, takıntılardan, sanrılardan ve hayal kırıklıklarından oluşan bir orduyduk.
Hiç delirmemiş, insanlar işte bunu anlamıyor. Sanrıların ne kadar acı verdiğini. Gerçekliğin hemen şuracıkta, ama erişilemeyecek kadar uzak göründüğünü. Çaresizlik ve hüsrandan oluşan bir dünyada yaşamayı...
Ünlü bir şair bir zamanlar zarif fakat saf bir düşünceyle, insanın daima içeri alındığı yerin yuvası olduğunu söylemiş. Belki şairler için öyledir ama deliler için değil.