Galdirig Turşusu

Uzanmışız denizin kurumuş kumlarına, yorgun argın bedenlerimizi dinlendirmekteyiz, ve uyku her yanımıza sızmakta..

Alıntı

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

Ne Kadar Kitap Kurdusun?

0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅

Galdirig Turşusu

Umut, birlikte umut edebilmeyi ister, ve senin kalbinin yalnızlığı bile senin başlangıcının bir zamanlar beslemiş olduğu umuttur.

Alıntı

Ne zaman, ah, ne zaman? Ne zaman biçimden özgür kalabilmişti Yaradılış? Ne zaman kaderden uzak? Ama öyleydi bir zamanlar, yoktu rüyaları, Ne uyanıklıktı, ne de uyumaktı, Bir şarkıydı, yalnızca bir ân içindi varlığı, Gülümseyen, ama çağrılamayan bir çağrıydı

Şiir

Takip Önerileri

Galdirig Turşusu

Ey kader, bütün tanrıların önündedir ilerleyişin, Sen, öncenin de öncesinde hazırlanmıştın; Bütün Yaradılış’ın, Ve ilk-başlangıçların çıplaklığısın sen, Yalnızca kendine sadık, her şeye egemen Ve buzdan bir kalıpsın. Aynı bütün içersinde hem yaratılmış, hem de yaratan, Aynı zamanda bilgi, yorum ve ne varsa varolan, Hem Tanrı’ya, hem de insanoğluna sinmiş çıplaklığın; Emredersin artık bütün yaratılmışlara. Ve emrin üzerine kurtuldu Tanrı Kendi yokluğundan, ve Yaradana dönüştü, Işığın adını çağırdı sessizliğin içinden, Seslendi Gece Ananın rahminin ta derinliklerinden

Şiir

Galdirig Turşusu

rastlantıların hep yeniden kızışmasının etkisiyle çiftleşen, karmakarışık hale gelen, kendi içinde birbirine dolanan, dal budak salan, gittikçe daha bir dallanıp budaklanan ve kendini yenileyen ve bütün bunları ölen, kuruyan ve solan toprağa düşsün diye, sürekli ölmek için yapan bir çalılık; bitkise-hayvani canlılığıyla ve ölüme adanmışlığıyla bu insanlardan oluşma çalılık, şimdi ölüme boğulmuştu, ölümle coşmuştu, coşarak gürültücü ve dilsiz kesilmişti, doğrudan kendisi, âlemleri dolduran ölüme, insana ait bir rastlantılar kaosuna dönüşmüştü..

Alıntı