insanların kötü hissettiklerinde teşvike ve onaylanmaya ihtiyaç duydukları yönünde bir düşünce vardır. Halbuki bu çok yanlış. En iyi deva, kendi sorunlarınızı kıyasen saçma gösterecek kadar gülünç bir rezalet duymaktır.
“ Hatta zeka denen kibirli illet, çoğu kez işleri karıştırmaktan başka işe yaramıyor. Aklına güvenip gönlünden çelme yiyen herkes bunu bilir. Bilmenin beyhudeliğini bilen herkes...”
“ İnsan beş buçuk yaşında ne düşünür ki? Maziyi düşünmez herhalde henüz. Hatırlamakla zehirlemez aklını. Olup bitmişle değil, olacak olanla ilgilenir. Hatırlamaz, hayal kurar. “