Gamze Banaz
@Gamzebanaz
Şu anda okuduğu kitap
Merak duygusunun insan zihninde uyandırdığı o ilk kıvılcımdan yola çıkarak, okuyucusunu bilinmeyenle örülü engin bir düşünce denizine sürükleyen bu eser; anlatımındaki incelik, olay örgüsündeki derinlik ve karakterlerin iç dünyasına inen keskin bakışlarla hayranlık uyandırıyor. Her sayfası, insanlık tarihinin hayatta kalma çabasıyla yoğrulmuş kadim sorulara dokunurken; yaşamın anlamına dair sorgulamaları, yer yer sarsıcı bir gerçeklikle, yer yer içe işleyen bir dinginlikle gözler önüne seriyor. Özellikle sonu itibariyle beni şaşırtmış olsa da beklenmedik kırılmayla alışılmış anlatı kalıplarını alt üst ederek şaşkınlık ve hayranlığı aynı anda uyandırmayı başarıyor. Yazar; sezgiyle bilgiyi, duyguyla düşünceyi ustaca harmanlayarak, bizleri alışılmış sınırların çok ötesinde bir iç yolculuğa davet ediyor. Bu kitap, sadece bir hikâye anlatmakla kalmıyor; aynı zamanda insanın evrenle, zamanla ve kendisiyle kurduğu karmaşık ilişkinin izini sürerek derin bir iz bırakıyor.
Reklam
Aslında bu kitap hakkında pek fazla birşey söylemeyeceğim. Eğer bir kurgu üzerine yazılmış roman ise güzel lakin bir tarih kitabı olarak ele alınmışsa kafalarda tonlarca soru işareti bırakmakta. Dünyaca ünlü olan Mimar Sinan' ımız küçük yaşta birini sevmesi onun için han, hamamlar, külliyeler yapması, onun aşkından gözleri birşey görmemesi gerçekten çok çok tuhaf.Osmanlı zamanında iktidar, güç, savaş, mağlup daha çok önem verilirken aşk onlar için en son şey idi, lakin bu kitap aşkı daha çok ön plana koymuş.
Sürükleyici olabilir lakin bir tarih kitabına ters:))
Bu eserde; buzul çağından günümüzün sonuna kadar sanat ve gastronomi ilişkisinin süreç boyutunu anlatmaktadır. Eser geçmişten günümüze gelen kültür yemek üslubunuda dile getirmektedir. Gastronominin ve insanlığın en önemli devrimi de neolitik çağ olduğunu savunmaktadır. Ayrıca çatal höyükteki ana tanrıça kültünün bir tahıl ambarında bulunması inançı-tarımı ve yemek yaşantısının arasındaki bağlantıyı gözler önüne sermektedir. Mozaik çalışmasında da yemek artıklarına ait önemli tasvirler bulunmakta. Buda sanat ve gastronominin arasındaki bağlantıyı gösteriyor. Yazar, ortaçağdan Rönesans’ ın sonuna doğru sembolik anlamda yeme-içme temalı çalışmaların mevcut olduğunu savunmaktadır.
Yazar, barok dönemini de ele almıştır. Barok dönemi 17. yüzyılda rönesans resmine tepki olarak doğmuştur. Kelime anlamı düzensiz ve inci dizisi anlamına gelmektedir. Bu dönemin en önemli örneği İspanyol Hollanda'sında bulunuyor. Ayrıca barok dönemin Hollanda'nın en tanınmış ressamların başını çeken kişi de Rembrant Hermensz Van Rijn' dir. Din dışı konuları resmeder. Bu döneminde zirvesini yaşadığı tasvir elma motifidir. Aynı şekilde yazar elmanın kutsal olduğunu savunmaktadır.
Özetlersek sanat ve gastronominin bir tavır olduğunu ve bu tavrı sanat olarak tablolara ya da geçmiş zamanda duvarlara resmettiğini savunmaktadır. Bir nevi buzul çağın günümüze kadar gelen olayları, yorumlamamızı sağlamakta ve yeme-içme adabını nasıl geliştiğini bunu sanatla nasıl bir bağlantı ilişkisi olduğunu gözler önüne sermektedir. Ayrıca yazar, eserini daha iyi anlamamız için konuyu resimlerle destekleyip daha ayrıntılı ve parlak bakmamıza yardımcı olmuştur.
Bu eseri okumama vesile olan Doç. Dr. Muzaffer Yılmaz hocama teşekkür ediyorum:))
Öncellikle şunu söyleyebilirim eseri yazan Doç. Dr. Muzaffer Yılmaz hocamın tavsiyesi üzerine kitabı okudum ve okumaya değer bir eser. Eserin anlattığı konu sanat eserindeki oluşum sürecini imge-simge, sembol-nesne ile kutsal sanatla olan ilişkisini farklı kültürlerden örnek vererek değinmesi ve mimarlık yönünde sembolizm ilişkisini anlatmaktadır. Sanatın kendisi, ki zaten başlı başına bir ayrımcılıktır. Ayrıca eser, sanat ve mitoloji arasındaki ilişki insan tarih üretimi ve paylaşım temelindeki ortaklaştığını gösterip biz okuyuculara sunmaktadır. Mitolojik düşünceler felsefi düşünceye geçiş sürecinin irdelemektedir. Gökyüzünden yeryüzüne indirilen hadiseyi naturel boyutta farklı kültürler ve dinde algılandığı göğe yükselerek tanrıyla iletişim haline geçen kişilerin güçlü, otorite sahibi ve krallık unvanlarına sahip olacağını belirtmektedir. Bakire olan kişilerin dünyaya çocuk getirmesi tanrıyla büyük bir bağlantısının olduğunu savunmakta (Hz.Meryem ve Budda'nın annesi gibi). Özellikle de sanat eserlerindeki sembolizm konusunu merak güdümüzü uyandıracak düzeyde yansıtmaktadır.
Yazar, göğün kutsal ve tinsel olarak kabul ettiğini vurgulamakta.
