Gamze gamze
@Gamzelcin
Şebnem Hanım, çok güzel yazmış. Burnuma mis gibi Latife Tekin, Cahide Birgül kokusu geldi. Kendine has uslubuyla, özgün konusuyla, biraz tanıdık biraz yabancı bir dünyanın güzelliklerini sermiş önümüze.
Şekina ve Nergis'in hikayesi aslında bu kitap. Bir "kadın manifestosu" içerir. Muşmula ağacı altında ve Boğaz'ın serin sularında başlıyor kitabımız ve yine aynı yerde bitiyor.
Okuyunuz efendim!
Evet, bir dönem romanı. Türkiye'nin adım adım askeri darbeye doğru yol alışını, bu yolda rol oynayanları, sol kanattaki gençlerin bu yola bakışları, ayrılışları...
Her şey çok gerçek. Sanki kurgu değil bir belgesel okuyor gibi hissediyorsunuz. Evet, tam bir belgesel. Balcıgil'in diğer romanlarından farklı olarak (bence) edebi tattan uzak, anlatımı konunun hak ettiği derinliği yakalayamadığını düşünüyorum.
"Kendi çocuklarının kanıyla beslenen bir ülkeyiz..." diyor yazar. Yüreği derinden yaralıyor, bu tarihin bir eşi benzeri daha var mı bilemiyorum. Çok yürek ateş aldı bu ülkede adalet uğruna. Tek tek çok yürek... 50 idam, 171 işkence sonucu ölüm ve fişlenmeler ve tutuklanmalar ve bu kara lekede adı geçenlerin bugün hala siyasi sahnede rol alıyor olmaları...
