Yolculuklar böyledir iste. Yolumuzu kaybederiz bazen kimi sokaklarda. Korkariz, üşürüz, bazen geri dönmek isteriz tanidik sokaklara. Ancak kaybettigimiz yolda devam etme cesaretimiz varsa, ögrendigimiz her sey rehber olur yolumuzu yeniden bulmaya. Bir kere başladık mı yürümeye, artık cesaret işlemiştir ruhumuza. Hele ki elimizi tutan bir baska yolcuyla yapiyorsak bu yolculugu. O iliskinin içinde, yol gösteren bir ışığın zaten var olduğunu algilamak daha kolay olur. Tek yapmamiz gereken elini tutmaktir birbirimizin.