Buttercup
@Gamzesbb
Okur /
Yüksek lisans
İstanbul
17 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Bir kez daha önyargılarıma esir düştüm. Kitabın arka kapağında aşk ile ilgili bir şeyler okuyup kesin bu aşk kitabı bana hiç birşey katmaz , her zamanki Yeşilçam klasikleri diye düşünmüş ve yazarı okumayı hep ertelemiştim. Sürekli önüne çıkması ve pek çok kişi tarafından önerilmesi sebebi ile bir bakayım dedim. Daha ilk sayfalardan yazarın anlayış biçimi, konuyu işleyişi beni ine aldı. Kitap sıradan bir aşk hikayesi değiş, kişi analizi , hastalık, Rus çarlığı, yalnızlık , ilişkiler, cinayet kısacası kendinizi bir yere oturtacağınız alan muhakkak bulacaksınız . Kitap aşk- cinayet romanı tadında ilerlerken size pek çok duyguyu aynı anda yaşatıyor . Sonucunu epey merak ettirip ters köşe yapıyor. Karakter tahliline bayıldım . Kitapta , PUŞKİN, DOSTOYEVSKİ dokunuşları olması bu yazarın bütün kitaplarını okumam için bir sebep oluşturdu . Sırada ^serenad ^ var . İyi ki okudum. Allak bullak oldum . Kalemine sağlık Livaneli ..
Reklam
İnsanın kaderin nasıl mutlu anlar varsa acı veren deneyimleri de kabullenmek ve göğüslemek gerekiyor . Eğer yaşadığımız hayatta acıyı göz ardı edip, yoksayarsak onu yenmiş olmayız . Çok sor şartlar altında bile insan mutlu bir an arayışı , neye karşı direndiğini , umudunun anacın ne olduğunu anlatıyor yazar . Yahudi soylırımdan sağ çıkmış bir psikiyatrist in notları ile analizleri harmanlanmış .
Bütün yaşadığımız hayatta aradığımız anlam arayışı aslında ne kadar kolay yakınımız da . Çok şey sorgulatıyor ! Bu kadar olanak varken , ulaşabileceğimiz her şey bu kadar burnumuzun ucundayken 21. Yüzyılda anlam arayışı çok zor olmasa gerek !!
Kişi yaşamın anlamı ile karşı karşıya getirilir ve bu anlama yönlendirilir , kişinin bu anlamı farkına varmasını sağlamak nevrozu yenebilen yetisine oldukça katkıda bulunabilmekte.
Kitapta Freud ve Adler den de söz ediliyor . Canım Freud ..
Öncelikle bu kitabı okumak istiyorsanız ve önyargılara takılıyorsanız fikir almayınız. Kitabın ne anlattığı , size ne kattığı, gözünüzde canlanan görüntüler bile kişiden kişiye göre değişiyor. Ben 'o kitap çok ağır yarım bırakırsın ' kurtulmayı başararak kitaba başladım.
Yazarın dili ağdalı filan değil, ağdalı olan beyninden geçen fikirler , ne kadar uzaklara gidebildiği , yakınındakileri ne kadar süzgece alabildiğine şaşırıyorsunuz. Karakterleri sanki tanıyorsunuz da, onlar komşunuz, arkadaşınız mı duygular besleyip nefret edip, sempati duyuyorsunuz. Yazarın ve karakterlerin düşünce yapısı bazı nokalarda örümcek ağınza dönüştüğü için sanıyorum bazı okurlar zorlanıyor. sabredip devam etmek gerekli.
Kitaptaki Turgut da kendimi, Selim de çok yakınımı buldum (malesef).canımı yaktı. bu kitabın yeri bende hep ayrı kalacak . uzun bir süre derin düşüncelerde kalacağım . iyi okumalar
İlk defa bir kitap hakkında inceleme yapıyorum , yazarı dostoyevski olup beni içine alamayan tek kitabıdır.
Kitapta ana karakterin sürgün yıllarında hapishanede tanıştığı , dost edindiği, tartıştığı herkes her şeyin betimlemesi tabiki dostoyevski farkı ile yapılıyor . Karakterlerin anlatımı o kişiyi sanki sizde tanıyormuşsunuz, olaylar sanki sizin yanınızda yaşanıyormuş , sanki kırbaçlar size atılıyormuş gibi hissediyorsunuz.
Gelgelelim hani bir romana başladığınızda önce karakterler çözümlenir sonda olay örgüsü başlar ya , bu kitap başından sonuna kadar öyle gidiyor .şimdi konüya girecek diyr bekliyorsünüz. Hangi beklenti ile okumak istediğiniz önemli . Ben bir olay örgüsü olan roman ihtiyacı ile okuduğum için beklentimi karşılamadı hatta üzdü . Sürekli karakter yorumlaması, olay analizi tekrara düşmeler fazlacaydı, kitap yarım bırakmayı sevmediğim için tırmalayarak sonunu getirdim çünkü sonunu merak ettiren bir olay yok. Gerçekten de bir anıların toplandığı bir kitap . Hangi ruh halinde okunur bilmem ama bu kitabı klasiklerime sokamam. Yine de iyiki varsın Dostoyevski ️
