Gecenin Işıkları
@Gecelerden
İstanbul, 21 Aralık 2008
36 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Rs’den kurtarır!!Edebiyat & Roman
9/10
Selamlar!!
Çıtır çerez bir kurgu okumayalı bayağı uzun zaman olmuştu. Konusu pek ağır değil, rahatlıkla uyum sağlayabileceğinizi düşünüyorum.
Papatya adındaki sarışın başrolümüz ünlü bir şarkıcıdır fakat bir gün bir hayran saldırısına uğradıktan sonra bir dilek diliyor ve onu seven herkes ondan nefret etmeye, ondan nefret eden herkes ise onu sevmeye başlıyor. Bizim bu sarışın bir gün bir konserde sahne alırken saldırıya uğruyor ve onu ordan çıkaran ve sonraki maceralarına ortak olacak başrol erkek karakterimiz Polat’la karşılaşıyoruz.
Klasikler gibi edebi bir şeyler arıyorsanız pek seveceğinizi düşünmüyorum, kitapta genel olarak mizah ön planla dramla birlikte. Seveceğiniz birkaç cümle olacağına eminim gerçi de neyse size kalmış.
Okurken çok eğlendim bazı yerlerde kendimi Papatya’nın yerine koyup depresyona girsem de benim için keyifli bir okumaydı. Kesinlikle tavsiye ederim, şimdiden keyifli okumalar
Topluma kabul görülmemek…
Öncelikle yazarın yârı otobiyografisi olduğunu söyleyerek başlamak istiyorum. Ana karakterimiz ailesi arasında kendini yeterli görmeyen, kendini soyutlayan, insanlar ne dese hayır diyemeyen bir karakter. Böyle bir kişiliğin çoğu zaman hangi tepkiyi vereceğini sanırım. Öncelikle daha önceden kendine zarar vermeyi düşünmüş insanlara önermem, misal ben okurken biraz zorlandım hâlâ içimdeki depresif duyguları düzene sokamadığımdan. Eğer düzgün bir psikolojide değilseniz pek okumanızı önermem. Onun dışında kitap gayet güzel yazılmış. Sadece bazen ne anlatmaya çalıştığını anlamlandıramadığım bazı yerler oldu, okuduğum ilk Japon klasiği olduğundan isimleri bayağı birbirine karıştırdım ondan sanırım.
Okuyacak olanlara bol düşünmeli vakitler dilerim.
Samimi sayfaların arasından taşan şiirlerDuygu ve Düşünce
Açıkçası internette pek satışını görmediğim bir kitap ve bu durum beni üzdü açıkçası. İçerisinde en samimi duygularla hissettiğim bir sürü şiir vardı her sayfasında. Hani bazı şiirler olur ya sanki içinizden geçenlerin hepsi bir kapıda aktarılır… Bu çok nadirdir çünkü şiirlerin çoğu yazılmak için yazılır fakat bu kitapta yazan şiirlerin hepsinin arkasında bir yaşanmışlık, samimiyet hissettim. Bu kitabı okuma fırsatım olduğu için mutluyum. Kitabı bir yerden bulupta okuyabilecek şanslı kişilere keyifli okumalar dilerim, umarım kendinizi bir şiirde bulursunuz
Ne çok iyi ne çok kötüDuygu ve Düşünce
Beklentimin üstündeydi. Beyza alkoçu kafa dağıtmak için okurum genelde. Bu eserinde pek bir beklentim de yoktu açıkçası ama yazarın yazdığı diğer kurgulara kıyasla bu kurgusu daha iyiydi. Elbet eksikleri vardı ki kitabın konusu biliyorsunuz ki baran arındaki birinin kaybolması üzerine. Bu çocuğun kaybında öyle aman aman diyeceğimiz bir şey yoktu açıkçası yazarın bu kısmı fazla işleyemediğini düşünüyorum. Serinin ilk kitabı olduğundan iyi bir temel atılmış, umarım devam kitabında önceki serilerinde yaşadığım hayal kırıklığını yaşatmaz diyerekten yorumumu burada bitiriyorum. Okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim
Keşke seri olmasaydıDuygu ve Düşünce
Okurken zevk aldığım bir kitap olmasına rağmen zaman geçtikçe, düşündükçe aslında yazılmasa da olurmuş diye düşündüğüm bir kitaptır kendisi. No 26 da yazar sağlam bir temel ve olay örgüsü kurgulamışken Daire 7 tamamen gelişigüzel yazılmış bir kitap hissiyatını uyandırdı bende. Daha iyi bir olay örgüsü olsa beğenir miydim? Kesinlikle! Fakat No 26 dan sonra beklentilerim bu kadar yükselmişken hayal kırıklığına uğradım. No 26 daki Mine ve Efe, Daire 7 de biraz farklıydılar yani önceki kitaptaki gibi onları eskisi kadar sevemedim. Seri olması yerine tek kitapla bitseydi hikayeleri, Daire 7’nin bazı sahneleri eklenseymiş no 26’ya daha iyi olurmuş. Okumayı düşünecek olanlara keyifli okumalar, ben kaçar!