Turgut Uyar'ın dili yer yer kapalı ve çağrışımlarla yüklü olsa da, şiirin duygusu oldukça samimidir. Şair okuyucuya büyük iddialar sunmaz; aksine küçük anların, sevginin ve insan olmanın değerini hatırlatır. Bu yönüyle şiir, her okumada farklı anlamlar kazanabilecek derinliktedir.
İLKYAZ MI
ilkyaz mı dedim rastgele
patlayan fesleğenleri görünce
sonsuzdur kesin
yürekdelen duygularla el ele
kış
kış elbette
ya da öyle
ya güz
onu sevdalılara sor
ama bana kalırsa
bir çocuğun yaz teri gibidir
kurur geçer gider
Bir şehir akşamında herkes kaçışırken
Ormanlar bir çözülmeye bozulurken
Karanlığa kanıyla karşı duran
Kanıyla ışıtan, yalazlayan karanlığı
Yalnız ve dayanıklı gecelerinde üşüyen
Ölülerimiz toplanacaktır.