Filiz Alakuş
@Gezen_avokado
Lizbona Gece Treni ismini ve kitabın Sia Yayınevi'nden çıkan deniz kıyısında kırmızı şemsiyesi ile gezen çifti görünce kitap sizde romantik bir yolculuk okuyacağınız fikri uyandırıyor. Kitabın bir yolculuk içerdiği doğru, ama pek romantik değil.
Bern'de bir üniversitede antik diller öğretmeni olarak görev yapan Raimund Gregorius kapalı bir kutu gibi hayatını sürdürmektedir. Tekdüze bir yaşam süren Gregorius, seyahati sevmeyen, okuldan eve evden okula giden,yeniliklere kapalı bir insandır. Sırf bu yüzden eşi ile boşanmış kendisini Latince, Yunanca ve İbranice'ye vakfetmiştir, dünyası antik diller olmuştur. Sırf bu yüzden öğrencileri ona İbranice "Dünya" anlamına gelen "Mundus" lakabını takmışlardır. Başrolümüz bir gün köprüden intihar etmek üzere olan bir kadın görür ve ona engel olur. Kadının söylediği bir kelimeye adeta aşık olur. Belki de kelimenin kendisine değil fonetipine. Kadının kullandığı Potekizce'ye hayran olan Gregorius kadını sınıfa götürüp dersini dinletir-- sonra kadın pencereden kaçar. Yazarımızın hayat sineması buradan itibaren değişir. Hemen sıklıkla gittigi sahafa ugrayarak Portekizce kitaplar almaya karar verir. Sahafın tavsiyesi ile yaklaşık 50 yıllık bir kitabı incelemeye başlar. ""Prado'nun Sözlerin Kuyumcusu"" adlı eseri. Okudukca kitaba ve dile hayranlığı artar. Üniversite dekanına bir mektup yazarak yaşadığı aydınlanmayı Marcus Aurelius'un şu sözleri ile anlatır "Zor kullan bakalım, kendine zor kullan, ama daha sonra kendini saymaya ve saygı göstermeye zaman bulamayacaksın. Çünkü insanın bir tane hayatı vardır. O hayatı yaşarken kendine hiç dikkat etmedin, başkalarının mutluluğunu kendi mutluluğun saydın... Oysa kendi ruhlarındaki hareketleri dikkatle izlemeyenler mutlaka mutsuz olurlar." Hiç kendinden beklenmeyen bir hareket yaparak ani bi
Filiz Alakuş
Okurken kadın ne oldu diye düşünüyordum. Kadın sadece bir yolculuğun tektikleyicisi konumundaymış. Fikirleriniz sayesinde kitabı daha odaklanarak okumaya devam edeceğim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir Bardakta OkyanusEdebiyat
Bir nükleer savaş tehdidi yaşayan İngiltere, çocuklarını güvene almak için onları bir uçağa yerleştirerek ülkeden uzaklaştırmak isterler. Fakat uçak bilinmeyen bir sebep ile ıssız bir adaya düşer. Kazada uçakta kalan bütün yetişkinler hayatını kaybeder ve sadece çocuklar hayatta kalır. Çocukların yaş aralığı ise 6-12 arasındadır.
Çocuklar adaya düştüklerinde ilk fark ettikleri şey ailelerinin ve yetişkin kimsenin olmamasıdır. Bu sebeple çocukların üstünde herhangi bir otoritenin varlığından söz edilememektedir. Kısaca ne bir kural ne bir baskı ne bir düzen. Bu durum çocukları oldukça mutlu eder fakat bir otorite dengesi olmaması refah bir hayatımı yoksa felaketi mi beraberinde getirir bunu hep birlikte görelim.
Adaya düşen çocuklar, ilk başlarda eş güdüm içerisinde hareket ederken daha sonra yavaş yavaş gruplaşmalar başlar. Bununla beraber bir liderlik ihtiyacı duyulur ve hiç kuşkusuz ki bir iktidar kavgasını da beraberinde getirir. Güç ve iktidar savaşı çocukların içindeki uyuyan duyguları uyandırır ve kaçınılmaz olarak kaosun içine sürükler. Burada insan doğuştan mı kötüdür yoksa bu kötülük sonradan çevre koşullarından edinilmiş birikimler doğrultusunda mı gelir, bir nevi bunun cevabını da bu eserde kendimize sormuş oluyoruz.
Dipnot
Yüzlerce yıl boyunca Hristiyan kilisesi, insanın doğumuyla günahkâr bir varlık olarak hayat bulduğunu söylemiştir.
Eserde asıl konu liderdik çatışması ve bununla beraber temel otorite dayatmalarıdır.
Adaya çocuklar ilk düştüklerinde Jack ve Ralph liderlik için çocuklar arasına seçime giderler kazanan Ralph olur. Jack bunu her ne kadar kabul etmese de boyun eğmek zorunda kalır. Ralph, iş bölümü yaparak çocukları kurallar ile yönetmeye çalışır. En büyük isteği adada bir ateş yakıp o ateşten çıkan dumanın bir gemi veya uçak tarafından
Filiz Alakuş
Yazınıza bayıldım.