Giovanni
@GiovanniPapini
38 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Yahudilerle hristiyanlar arasında fark şurada: Yahudiler Tanrının kendilerine ait olduğuna inanırken hristiyanlar sözde daha alçakgönüllü davranarak Tanrının değil de oğlunun kendilerini kurtardığına inanırlar. İslam onlara anlatmıştır: Tanrı ne yalnız onlara, ne yalnız bunlara ait, hepimize aittir. Daha doğrusu, biz, bütün insanlar ve yaratılmış ne varsa, hatta yokluk dünyası bile yalnız O'na aittir. O'nun tasarrufundadır. İnsanlar arasında hiçbir kişi, hiçbir ırk, hiçbir topluluk, hiçbir kütleye Tanrılığı bakımından bir ayrım gözetmemiştir. Oğluysa yoktur. Bununla bir yakınlık sembolize ediliyorsa, baba-oğul parabolüne ne ihtiyaç var? Şüphe yok ki, Allah, insana, bir babanın oğluna yakın olmasından daha yakındır. Hatta, bir insanın kendine bile kendisinden daha yakındır. «Biz size şah damarınızdan daha yakınız» ayeti bunu gösteriyor.
Sayfa 59
Tarih boyu bütün yenişlerimizde Bedir'den bir koku, bütün yenilgilerimizde Uhut'tan bir koku vardır. Yani, Bedir de, Uhut da sürekli modellerdir. Ne Bedir bitmiş, ne de Uhut. Tarih boyu bütün zaferlerimiz Bedir'in bir devamı, yenilişlerimiz Uhut'un bir devamıdır. Bedir ve Uhut tarihin içine girdikten sonra, çağlar boyunca ilerlemekte ve arkalarında derin bir iz bırakmaktadırlar. Hendek Savaşıysa Bedir'le Uhut arasında bir köprüdür. Bir yöne
geçişli, Bedir yönüne geçişli bir köprüdür.
Sayfa 44
6/10
2021 1. kitabı
Kitap en kabataslak ifadeyle kurmaca bir evrende, bir kenti çepeçevre kuşatan Veba salgınını anlatıyor denebilir ama kitabın temelindeki konular: ölüm, ayrılık ve umut gibi hayatın esaslı noktaları olunca yaşananlar gerçek bir karantinanın içinden okunsa ve bu gerçeklik okunan olayların çarpıcı yönünü bir miktar törpülese dahi duyguların her zaman ne kadar anlamlandırılmaya muhtaç ve gizemli olduğunu göz önüne sermesi ve titizce irdelenmesiyle elinizdeki kitap felsefeci bir yazardan kıymetli bir esere dönüşüyor.
