Gizem Nur Tulunay
@Gizem3k
Şu anda okuduğu kitap
Bu kitap bir öğüt değil. Bir hatırlatma bence. Küçücük bir kum tanesisin. Olayları, insanları, varlıkları abartma. Kendine bak, sadeleş, affet ve sadece yaşa.
Ara ara açıp okumalık.. 81 madde ile biraz olsun ders çıkarmamıza yardımcı oluyor. Umarım herkesin yolu düşer bu kitaba. Umarım herkes bilge gibi yaşayabilir, dünya hırsından uzak şekilde.
Yolum öylesine bir kitapçıda “Soluğun Mucizesi’ne çıkmıştı. Dimitris Sotakis: Daha önce hiç okumamıştım. Yeni olan çoğu şeye şans veririm. Okuduğuma asla pişman olmadım. Zamanın insanlığını ne güzel bir hikaye ile anlatmış. Tüketiyoruz, hep daha fazlasını istiyoruz, açgözlüyüz, maddeyi maneviyata tercih ediyoruz.. Biz insan evladı ne garibiz. Son nefesimize kadar vazgeçmiyoruz bu düşüncelerden. Başka bir hayat var sanıyoruz. Ama yok başka hayat yok!
Lütfen okuyun, pes etmeden hem de..
Öncelikle bir öğretmen olarak bir sınıf öğretmeni olarak küçük çocuklarla günlerini geçiren biri olarak, böylesi bir hikayeyi okumak beni son derece etkiledi. Kitabın 4. Bölümünden itibaren Diana’nın öğretmeni, okul müdürü ve doktorun görüşlerinin olduğu kısım başlıyor. İşte buradan itibaren gözümü kırpmadan hatta bazen nefes almayı unutarak gözümden yaşlar istemsizce akarak okudum. Çok üzüldüm. Kendimi öğretmenin yerine koydum. Göz göre göre bir çocuğa yardım edememek o kadar kötü ki. Buna benzer olayların eşiğinden dönmüştüm. Böylesi ağırı yaşamadım. Umarım yaşamam. Umarım tüm çocuklar iyi ailelere, iyi öğretmenlere, iyi insanlara denk gelir. Diana için üzülürken aslında bu dünyaya ailesini seçemediği için “eksi” ile başlayan tüm çocuklara üzülmüştüm. Herkesi bu kitabı okumaya ve çevremizdeki çocuklara daha çok kulak vermeye davet ediyorum.
Kitap bittiği an sesli bir şekilde “ çok güzel! çok naif!” derken buldum kendimi. Gerçekten ne kadar güzel bir ifade şekli bu. Hikayenin kendisi çok da önemli değil aslında. Önemli değil derken hikayeye haksızlık yapmak istemem. Sonunu merak etmekten kendinizi alamıyorsunuz. Duygulanırken bazen tebessüm ediyorsunuz. Ama benim için en güzel kısmı dilin, betimlemelerin, duygu tahlillerinin böylesi iyi ifade edilmesiydi. Çok güzeldi. Herkese okutacağım bu kitabı. Nedenini anlayamadım ama Türkan’ı çok sevdim.
Bazen olay örgüsü yoğun olan kitaplardan sıyrılmak gerekir. Sakince mücadeleyi, yaşama umudunu, dostluğu hissedeceğiniz bir kitaba ihtiyaç duyarsınız. İşte Günler Aylar Yıllar böyle bir kitap. Dingin, akıcı, yormayan… Sakin sakin okuyunuz diyor adeta yazar bize.Zaman geçiyor hepimiz kendi mücadelemizi veriyoruz çünkü.
